سخنور ( 1323 ) اسكندر نجفى سوها ، كه براى شعر خود از تخلّص « سخنور » استفاده مىكند ، در سال 1323 هجرى شمسى در روستاى سوها ، از بخش ويلكيج نمين ، واقع در بيست و پنج‌كيلومترى اردبيل چشم به جهان گشود . در نوجوانى پدر خود را در يك حادثه محلّى از دست داد و با تحصيلات ابتدايى براى تامين معيشت ناگزير از ترك تحصيل شد و راهى تهران گرديد و ضمن ادامهء تحصيل در سال 1346 به استخدام نيروى هوايى درآمد و در سال 1349 با دخترى از بستگان خود پيوند زناشويى بست كه حاصل اين ازدواج سه دختر و يك پسر به نامهاى : آذر و ليلا و زهرا و رحمان است . اسكندر نجفى پس از پيروزى انقلاب در سال 1360 انصراف خدمت در نيروى هوايى را اعلام كرد و به استخدام سازمان صدا و سيما درآمد و به اردبيل انتقال يافت و همكارى خود را با ترجمهء مطالب فارسى به زبان آذرى و گويندگى بعضى از برنامه‌هاى ادبى و اجتماعى شروع كرد و سرانجام در بهمن‌ماه سال 1372 بازنشسته گرديد . ازآن‌پس به صورت قراردادى در دانشگاه آزاد اردبيل به عنوان مسئول دفتر رياست دانشگاه مشغول انجام‌وظيفه شد . سخنور ، سرودن شعر را به‌طور جدّى پس از پيروزى انقلاب آغاز كرد و در انجمن‌هاى ادبى و محافل شعرخوانى شركت كرد و اشعارش را در معرض نقد صاحب نظران و سخن سنجان قرار داد .