سپهر ( 1258 - 1181 ) ميرزا محمّد تقى سپهر ، ملقّب به لسان الملك ، متخلّص به سپهر ، نويسنده و شاعر و مورّخ نامدار فرزند ميرزا محمّد على ، در سال 1217 هجرى قمرى ( 1181 ش ) در كاشان پا به عرصهء هستى گذاشت . سپهر از سوى مادر نسبش به پادشاهان صفوى مىرسد و از جانب پدر به ميرزا محمّد مهدى خان استرآبادى مىپيوندد . سپهر از آغاز جوانى به كسب دانش و فضيلت پرداخت و در علوم ادبيّت و عربيّت بارع گرديد . مؤلف « سفينة المحمود » دربارهء او اين‌گونه مىنويسد : « در فنون شاعرى درست خيال ، در رياضى و خطّ تعليق با بهرهء وافى و در علم عربيّت و جفر و رمل و اكثر علوم غربيّه با نصيب كافى ، در لغات عجم متتبّع و با وجودش كتاب برهان هذيان است . » سپهر در جوانى از كاشان به تهران عزيمت كرد و به خدمت ملك‌الشّعراء فتحعلى خان كاشانى رسيد و به تشويق او كتابى در علم قافيه پرداخت و در سال 1238 قمرى از تهران به كاشان مراجعت كرد و به خدمت محمود ميرزا ، فرزند فتحعلى شاه ، حكمران كاشان رسيد و در سلك نديمان او منظوم گشت و تخلّص « سپهر » را از او گرفت . رضا قلى خان هدايت پس از ذكر كمالات علمى و ادبى سپهر مىنويسد : « در خدمت شاهزادگان به سخن پيوندى و شاعرى و مدحت‌گستر به سر برد . چون زمان