رها ( 1310 ) اسماعيل رها ، فرزند غلامحسين ، در دوم اسفندماه سال 1310 شمسى در يكى از محلّه‌هاى قديمى تهران تولّد يافت . تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را به پايان رسانيد ، و از دبيرستان اديب ديپلم خود را دريافت كرد ، ازآن‌پس به دانشكدهء افسرى راه يافت و در سال 1333 با درجهء ستوان دومى فارغ التّحصيل شد و مأمور خدمت در شهرهاى مختلف كشور گرديد و سرانجام در سال 1357 با فعّاليّت زياد با درجهء سرهنگى بازنشسته شد و در همان سال در يكى از مؤسّسات ناشنوايان مشغول كار شد ، امّا چند ماهى بيشتر توفيق خدمت نيافت . رها شعر و شاعرى را از نوزده‌سالگى آغاز كرد و همان زمان اشعارش در برخى از مجلّه‌ها به چاپ مىرسيد و در سال 1334 مجموعه‌اى از اشعارش به نام « خوشهء تلخ » توسّط دوستانش به چاپ رسيد . رها مىگويد : « من به دلايل خدمتى حدود ده سال سرودن شعر را كنار گذاشتم ، تا اينكه به تشويق دوستان شاعرم بار ديگر به سرودن شعر پرداختم . من شعر را با غزل شروع و چهارپاره يا دوبيتىهاى پيوسته ادامه دادم ، تا اينكه به شعر نو روى آوردم و سبك نيما را دنبال كردم و در سال 1363 مجموعهء ديگرى به نام « لب تلخى و فنجان » از من نشر شد و در حال حاضر سه مجموعهء شعر ديگر آماده چاپ دارم . »