( لسان الغيب ) و سعدى ( افصح المتكلمين ) است كه تاكنون چنين اقدامى صورت نگرفته . ديوان حافظ او با مقدمهء جامع زبان فارسى و انگليسى به قلم استاد معظّم پرفسور سيد حسن امين سرپرست علمى دايرةالمعارف ايران طبع و نشر يافته و مورد استقبال زيادى قرار گرفته است . پرفسور امين درباره اين حافظ كه به كوشش فضل اللّه دروش انجام شده چنين مىنويسد : « تاكنون ديوان حافظ بطور كامل از منظر علم عروض مورد مطالعه و بررسى قرار نگرفته است و اين كارى است كه شاعر نكته‌ياب و حافظ دوست معاصر جناب آقاى فضل اللّه دروش كه استاد مسلم علم عروض‌اند براى اوّلين بار بطور كامل و جامع به آن دست زده‌اند و راستى را كه با احاطهء كامل كه در اين فن دارند ، نيك از عهده برآمده و اين را نيز بايد بر صفاى باطن حافظ شيراز حمل كرد كه هركس از ادب‌دان و عرفان‌پژوه ، خوشنويس و خواننده تا آهنگساز و نوازنده كه هنرى دارد به گاه هنرنمائى مىكوشد تا بيش از همه از شعر حافظ استفاده كند ، پس شگفت نيست كه اكنون هنرمندى ديگر در رشتهء عروض استادى خود را با تقطيع بيت بيت ديوان حافظ و تعيين وزن و اعراب‌گذارى كليّات حافظ به نمايش بگذارد . » از آثار ديگر او كتاب « تجلّى عشق » را بايد نام برد . نمونه‌هاى زير از شعر اوست : آنكه كفر از رخ اسلام زدودست عليست يا على از غَمِ عشق تو چه غوغاست درون * قلب مجنون بود و سينه من دشت جنون كو زبانى كه كنم مدح تو با اين دل خون * هم زبان قاصر و هم خامه ز وصف تو زبون آنكه توصيف تو كردست خداى تو بود * ركن قرآن خداى تو ولاىِ تو بود خامه‌ام در كف من مست شَهِ مردان است * واژه اشكش ز غم عشق تو چون باران است وزن و آهنگ غمين قافيه سَرگردانست * طبعِ من عاجز و انديشه من حيران است