خطيبى ( 1378 - 1298 ) محمود خطيبى ، فرزند على اكبر ، خود مىگويد : « پدرم خطيبى توانا بود و در مجالس با ايراد خطبه‌ها مستمعين را به هيجان مىآورد و در ضمن داراى صوتى خوش و آوازى دلنشين بود . محمود خطيبى در سال 1298 هجرى شمسى در همدان چشم به جهان گشود . در شش‌سالگى روانهء مكتب شد و خواندن قرآن و نوشتن آموخت و پس از دو سال به دبستان راه يافت و دورهء ابتدايى را در دبستان شرافت آن شهر به پايان رسانيد ، آن‌گاه در بازار به شاگردى دكّان عطّارى اشتغال ورزيد و پس از انجام خدمت سربازى به همدان بازگشت و خود دكّان عطّارى داير كرد و به كار مشغول شد . خطيبى چون داراى صوتى خوش و آهنگى دل‌نشين بود ، از همان كودكى پدرش او را در ماه‌هاى رمضان به اذان گفتن و مناجات وامىداشت و پس از آن در هيئت امامزاده عبد اللّه نوحه‌خوانى را آغاز كرد و اشعار نوحه را از حاج شعبانعلى محبوب مىگرفت و مىخواند و چون خود از استعداد و قريحهء شعر برخوردار بود ، به مرثيه‌سرايى و مدح و منقبت ائمهء اطهار عليهم السّلام پرداخت و با خواندن كتاب‌هاى چون منتهى الآمال ، معلومات خود را افزايش داد و براثر شهرت به مداحى اهل بيت و دعوت به مجالس و محافل عزادارى ، دكّان را بست و در حال حاضر از اين رهگذر امرار معاش مىكند و سرانجام در سال 1378 در زادگاه خود چشم از جهان فروبست .