سيد محمد باقر برقعى
13
سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي )
[ ب ] بهناز ( 1352 ) بهناز فرزانه آزاد ، فرزند شاعر توانا و نامور همدانى « مجرّد » ، در سال 1352 هجرى شمسى در شهر همدان قدم به عالم حيات گذاشت ، تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را در همان زادگاهش به انجام رسانيد ، آنگاه به دانشگاه راه يافت و در رشتهء مهندسى عمران به تحصيل پرداخت و فارغ التّحصيل گرديد . فرزانه از دوران كودكى گوشش با نواى شعر آشنا شد و زمزمههاى شعر پدرش در پرورش استعداد و شكوفايى قريحهء شاعرانهاش تأثير بسزايى داشت و از همان زمان مطالعهء كتاب و خواندن اشعار برايش لذّتبخش بود و از چهاردهسالگى به شعر و شاعرى پرداخت و با علاقه و اشتياق آن را پى گرفت . در آغاز ، تحت تأثير شاعران نوپردازى چون فروغ فرخزاد قرار گرفت ، امّا چون شيوهء كارش در شعر غزلسرايى بود ، به اشعار استاد شهريار و پژمان بختيارى دلبستگى بيشترى يافت . فرزانه كه تخلّص شعرى خود را از نامش برگزيده است ، مىگويد : « شعر براى من راهى براى برخورد واقعبينانه با مشكلات است و در واقع هنر از هر نوعش كه باشد ، روح را براى استقامت در برابر مصائب و دشوارىهاى زندگى آماده مىسازد و در مورد من هنر شعر اين نقش را ايفا مىكند . » بهناز شاعرى غزلسرا است و غزل را بهترين قالب براى شعر خود مىداند و در پايان مىگويد : « بايد اعتراف كنم كه تمام فعاليّت ادبى و علمى خود را مرهون حمايت و