آزاد ( 1375 - 1315 ) چنگيز آزادى ، متخلّص به « آزادى » فرزند عبد الحسين ، در سال 1315 هجرى شمسى در كرمانشاه ديده به جهان هستى گشود . تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را در زادگاهش به انجام رسانيد و در رشتهء طبيعى ديپلم گرفت . ازآن‌پس به تهران رهسپار شد و به دانشگاه راه يافت و در دانشكدهء علوم به تحصيل اشتغال ورزيد و در خلال تحصيل ، موفّق به دريافت ديپلم ادبى نيز گرديد . آزادى به علّت اخلاص و دلبستگى كه به تصوّف و عرفان از خود نشان داد ، امور داخلى خانقاه نعمت‌اللّهى به او محوّل گرديد و همچنان به رياضيات نفسانى و جذبات طريقتى اشتغال داشت . به همين دليل ، ديگر قادر به ادامهء تحصيل در دانشكدهء علوم نگرديد و از اين رشته چشم پوشيد و آن را رها كرد ؛ امّا رشتهء حقوق را به اتمام رسانيد و به دريافت ليسانس توفيق يافت . و سرانجام در سال 1375 شمسى در تهران چشم از جهان فروبست . آزادى در مدّت اعتكاف و خدمت در خانقاه ، موفّق به انتشار چند جزوه و رساله به مناسبت‌هاى مختلف به شرح زير گرديد : 1 - درسى از تصوّف ؛ 2 - خداى درويش ؛ 3 - رسالهء منظوم تصوّف و صوفى ؛ 4 - سرچشمهء تصادف ؛ آزادى مىگويد : « بعد از چهار سال خدمت در خانقاه ، به عللى از آن كناره گرفتم و به صوابديد مرحوم درويش دكتر بكتاش ، كه از نوادر روزگار و از ابدال و اوتاد زمان بود ،