آرمان ( 1317 ) حشمت اللّه منتظرى ، فرزند خير اللّه ، در سال 1317 هجرى شمسى در شهر تاريخى كرمانشاه پا به عرصه‌ى حيات گذاشت . تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را در زادگاهش به انجام رسانيد ، آنگاه راهى تهران شد و در اين شهر رحل اقامت افكند . شاعر نامدار كرمانشاهى جليل قريشىزاده ( وفا ) دربارهء آرمان چنين مىسرايد : با آنكه عاشق وطنش بود آرمان * رفت از ديار عشق ! چرا زود آرمان مىخواند شعر ناب به بزم سخنوران * با نغمه‌اى چو نغمه‌ى داود ، آرمان جز از صفا و مهر و غناى وفا نگفت * هرگز قلم به زهر نيالود آرمان . . . منتظرى آرزو داشت كه افسر پليس شود ، از اين روى وارد دانشگاه پليس شد و پس از طىّ مراحل فارغ التحصيل گرديد و مدرك ليسانس گرفت . ازآن‌پس براى ادامهء تحصيل به مؤسّسه آموزش عالى آمار راه يافت و درجهء فوق ليسانس اخذ كرد . آرمان دربارهء زندگىاش بنا بر نقل كتاب « خلوت انس » اين‌گونه مىنويسد : « در مهر ماه سال 1317 در كرمانشاه ، شهر عشق‌هاى شورانگيز ، به دنيا آمدم . سه‌روزه بودم كه مادرم چون گل‌هاى خزان زده پرپر شد . به يارى كسان مادرم سال‌هاى زندگىام را پشت سر گذاشته پرورش يافتم . پدر مادرىام ، كه خود شاعر بود ، « رفعت » تخلّص مىكرد ، زندگىام را با شعر به هم آميخت . در دبيرستان با پايمردى شاعر وارسته جناب بهزاد ، كه هرگز محبّت‌هايش را فراموش نخواهم كرد ، با اوزان و