آذرپى ( 1320 ) عبّاس آذرپى ، فرزند امير حمزه ، در سال 1320 هجرى شمسى در شهرستان اراك ديده به جهان هستى گشود . تحصيلات ابتدايى و دورهء متوسطه را در زادگاهش و تهران به پايان رسانيد و ديپلم رياضى گرفت . ازآن‌پس به استخدام وزارت پست و تلگراف و تلفن درآمد و چند دوره در زمينهء حرفه‌اش كلاسهاى تخصّصى را گذرانيد و در حال حاضر در شهر خود در ادارهء مخابرات انجام‌وظيفه مىكند . آذرپى از سال اوّل دبيرستان آغاز شعر و شاعرى كرد و به سرودن شعر پرداخت و نخستين شعرى كه از او طبع و نشر شد ، در سال 1338 در مجلهء فردوسى بود كه موجب شوق بيشتر وى گرديد . آذرپى مىگويد : « از سال 1337 به آثار نيمايوشيج ، شاعر زائد نوپرداز و بنيان‌گذار شعر آزاد و نو علاقه و دلبستگى يافتم و تا حدّ زيادى تحت تأثير او قرار گرفتم ؛ به دليل اينكه احساس مىكردم آزادتر مىتوانم مضامين شعرى خود را به رشته كشم ، امّا هيچ‌گاه دچار تعصّب در پيروى از شعر نو نشدم و سبك كلاسيك را نيز رها نكردم . » اينك چند نمونه از شعر او : مثنوى درد اين ، نه فرياد است ، اين درد است ، درد ! * درد جانفرسا ، مرا فرياد . . . كرد آتشين دم پير ما ، كامروز نيست ! * گفت : درد آويز جان آدمى است