[ آ ] آتش ( 1311 ) حسين عليزاده ، فرزند ولى ، در سال 1311 هجرى شمسى در كرمانشاه ديده به جهان گشوده ؛ تحصيلات ابتدايى و دوره متوسطه را در همان زادگاهش به انجام رسانيد ؛ ازآن‌پس به تحصيل ادامه داد و به دانشگاه تهران راه يافت و در رشته حقوق به تحصيل پرداخت و به اخذ مدرك ليسانس توفيق يافت و تا دريافت درجه فوق ليسانس نيز پيش رفت . عليزاده ازآن‌پس به استخدام آموزش و پرورش در آمد سالها در شهر خود به تدريس در دبيرستانها اشتغال داشت و به تعليم و تربيت جوانان همّت گماشت سر انجام پس از سى سال خدمت بازنشسته گرديد . عليزاده كه در شعر از تخلص « آتش » استفاده مىكند ، شاعرى توانا و فاضلى عارف مسلك و در زمره آزادىخواهان به شمار مىرود و در سالهاى گذشته در مبارزات نهضت ملى همواره پيشگام بوده است . آتش در سرودن انواع شعر مهارت دارد ، اما طبعش به غزلسرايى بيشتر مايل است و نسبت به پيامبر صلّى اللّه عليه و آله و خاندان عصمت و طهارت عليهم السّلام اخلاص كامل دارد و نمونه‌هاى آن را در شعرش مىتوان ديد .