خم گشته ز برف قامت سرو بلند 2725 * خنك آن دل كه نباشد پى آزار كسى 3832 خواب ( شعر نو ) 2019 * خواب از سر مىربايد ، تاب از من پيرهن 2824 خواب مىديدم فروغ آرزو 3092 * خواجه كارش نگاه داشتن است 2104 خواست از پروانه ديشب ، عاشقى ايراد گيرد 3681 * خواست نقاش با نفوذ هنر 3990 خواند بر مهمانى آيين گل ، شب‌بو مرا 3080 * خواندم از طرهء تو ، شرح پريشانى خويش 2827 خوانديم در كتاب و شنيديم بارها 4002 * خواهش بيهودهء دل ، بىقرارم كرده است 1834 خواهشگر نگاه دلم راه او گرفت 3939 * خواهم اى دل محو ديدارت كنم 2344 خواهم اى گل خار گردم ، تا به دامانت نشينم 2138 * خواهم چو تو زيباصنمى داشته باشم 1111 خواهم ز تو من پاسخى از لا و نعم 249 * خواهم ز خاك كويت ، نقش جبين خود را 3358 خواهم ز خدايم كه به دلخواه بميرم 2303 * خواهم سر كوى تو غريبانه بگريم 1179 خواهم كه دل از حيات برگيرم 2739 * خواهم كه دو بوسه از لبانت گيرم 609 خواهم كه رخت بينم و در پات بميرم 2750 * خواهم كه شوم سايه و در پاى تو افتم 1957 خواهم من از سقف جهان برتر پريدن 3590 * خواهى اگر بشنوى خصال محمد 865 خواهى اگر به چشم تو افتد نگاه او 3840 * خواهى بگوى پيرى و خواهى بگوى مرگ 3648 خوب است ز كبر و عجب و نخوت گذرى 1118 * خوب است شراب ، صاف و بىغش باشد 1495 خوب شد اين دل سودازده از كار بماند 1556 * خوب كردى آمدى ، احوال پرسيدى مرا 284 خوب گردد ملك ايران ، بشنو و باور مكن 936 * خوبان گل‌اند و خار جفا در كنارشان 356 خوبرويان گرچه بسيارند ، يار ما يكيست 2209 * خوبى ز پى تبحر انسان است 2613 خوبيم و خوشيم و خوش‌تر از ما نبود 2507 * خود را به دور گردش گردون سپرده‌ام 1039 خود را به من نمودى و رفتى 826 * خود را تو به مسكرات آلوده مكن 3299 خودكامى خود اگر فراموش كنى 3090 * خورشيد از فراز سپارد ره فرود 3934 خورشيد رخت كه بر دل خاك نشست 159 * خورشيد سينه است دل داغدار ما 2475 خورشيد شد از ديدهء ما باز نهانى 3932 * خورشيد من بتاب كه اين رنج انتظار 1670 خوش آن دم كاين كهن گيتى چو زيبا بوستان گردد 837 * خوش آن دمى كه ببينم ز راه مىآيى 3471 خوش آن دمى كه به شبگير در كمند تو افتد 934 * خوش آن دمى كه تو اندر كنار من باشى 1665 خوش آن روزى كه زير سايهء بيد 784 * خوش آن زمان كه به كوى تو اوفتد گذرم 2377 خوش آن زمان كه دلم شاد بود و خرم بود 1788 * خوش آن شبها كه در خلوتگه راز 785 خوش آن عهد كز روزگاران مرا 233 * خوش آن كاو در خم زلف دلارامى ، دلى دارد 1789