هاشمى ( 1306 ) سيد محمد هاشمى ، در سال 1306 هجرى شمسى در هفشجان از توابع اصفهان چشم به جهان گشود . پدرش سيد اسد اللّه نيز شاعر بود و حكاك تخلص مىكرد . هاشمى معلومات مقدماتى را در زادگاه خود فراگرفت و پس از درگذشت پدرش از آن روستا بيرون آمد و درحالىكه هفده سال بيشتر نداشت رهسپار خوزستان گرديد و در آبادان به كار پرداخت و در سال 1331 به كويت رفت و در آنجا مشغول كار شد و تا سال 1337 در آنجا ببود ، آنگاه بار ديگر به آبادان بازگشت و با خانواده‌اى پيوند زناشويى بست كه ثمرهء آن پنج دختر و يك پسر كه دخترانش ديپلمه به خانه بخت رفته‌اند و پسرش نيز امسال به دانشگاه مىرود . هاشمى از سال 1338 به سرودن شعر پرداخت و به عضويت انجمن ادبى ايران كه به رياست استاد محمد على ناصح تشكيل مىشد درآمد و از او كسب فيض كرد و با رموز شعر آشنا شد و در سال 1358 با همكارى خليل سامانى ( موج ) اولين مجموعهء شعرش به نام " شكوفه‌هاى بيست بهار " به چاپ رسيد و در سال 1364 مجموعهء ديگرى به نام " كاروان عمر " از او طبع و نشر گرديد . خانهء دل چه خوش بود كه شبى دل سوى خدا بكنيم * به درگه كرمش دست بر دعا بكنيم نهيم چهره به خاكش ز راه عجز و نياز * ز سوز دل همهء دردها دوا بكنيم تمام شب به سحر ذكر او به لب گوييم * ز هرچه غير خدا ، خويش را رها بكنيم به راه عشق بپوييم از دل و از جان * تمام هستى خود در رهش فدا بكنيم