نيسان ( 1315 - 1231 ) عبد الحسين شهشهانى ، متخلص به نيسان ، فرزند ابو القاسم ، در سال 1269 هجرى قمرى در اصفهان ديده به جهان گشود و پس از فراگرفتن علوم ادبيه و هيئت و نجوم ، در سال 1289 قمرى به عزم تحصيل فقه و اصول به بين النهرين شتافت و در نجف اشرف از محضر علما و فقهاء عصر استفادت كامل كرد و مدت سه سال در آن ديار بزيست و از آنجا به اصفهان بازگشت و پس از دو سال توقف در زادگاهش به خراسان عزيمت كرد و چندى نيز در مشهد از افاضل آن سامان كسب فيض نمود و در سال 1304 قمرى بار ديگر به بين النهرين شتافت و مدت هشت سال در نجف به سر برد و با ارباب علم و معرفت درآميخت و در سال 1314 قمرى از راه قفقاز و روسيه به قصد سياحت به اسلامبول و مصر و مكه و مدينه سفر كرد و سپس به خراسان آمد و به تأليف و تحرير رسالهء جمع كلام همت گماشت و در روزنامهء ادب آن را انتشار داد . شهشهانى در سال 1319 قمرى به قصد تجارت ، از راه يزد و شيراز و بندر بوشهر به هندوستان عزيمت كرد و در كلكته رسالهء " سير تمدن " را نوشت و در روزنامهء حبل المتين به چاپ رسانيد و در سال 1324 قمرى يعنى آغاز مشروطيت به نمايندگى مجلس شوراى ملى انتخاب گرديد و پس از بمباران مجلس به خراسان بازگشت و در سال 1338 پس از يك سلسله مسافرتها به همدان آمد و در اين شهر رحل اقامت افكند و رياست انجمن ادبى آن را به عهده گرفت و در سال 1356 قمرى چشم از اين جهان فروبست . ابيات زير نمونه‌هايى از نظم اوست :