نوش‌آذر ( 1312 ) مهدى نوش‌آذر ، در سال 1312 هجرى شمسى در شهر رشت از مادر زاد و تحصيلات خود را در زادگاهش به پايان رسانيد ، آنگاه در سال 1331 رهسپار تهران گرديد و در اين شهر ازدواج كرد و رحل اقامت افكند و در ادارهء كل طرح و برنامهء وزارت راه به كار اشتغال ورزيد . پدرش على اكبر از فرهنگيان بود و علاقهء مفرطى به ادبيات داشت ، ازاين‌روى نوش‌آذر تحت تأثير محيط قرار گرفت و به شعر و ادب دلبستگى يافت ، طبعش به سرودن شعر رغبت نمود و اشعارش را براى برخى مجلات فرستاد و چاپ شد . نوش‌آذر مىگويد : « من در سرودن انواع شعر طبع‌آزمايى كردم ، اما با سرايش شعر به سبك نو بيشتر دلبستگى دارم . » اينك چند نمونه از شعر او : ياد اى غم برو كه در تو نمىبينم * لالايى نشاط و جوانى را عشق و اميد ، زندگى و شادى * شور بهار و لطف نهانى را * * آمد بهار دلكش و من با تو * ميثاق خويش مىشكنم اى غم رو مىكنم به خيمهء بستانها * دستى سر « كلاله » زنم اى غم * *