نوّابى ( 1328 ) خانم هوروش نوابى ، فرزند محمد على ، در سال 1328 هجرى شمسى در شيراز در خانواده‌اى ادب‌دوست ديده به جهان گشود ، تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در زادگاهش به انجام رسانيد ، آنگاه به تحصيل در رشتهء جامعه‌شناسى ادامه داد و به دريافت ليسانس توفيق يافت . خانم نوابى در سال 1347 به استخدام آموزش و پرورش درآمد و در رشتهء ادبيات فارسى در دبيرستانهاى تهران به تدريس پرداخت و اكنون نيز در دانشسراى تربيت‌معلم حضرت زينب ( ع ) در سمت مديريت و تدريس انجام‌وظيفه مىكند . نوابى شعر و شاعرى را از دوران تحصيل دبيرستان آغاز كرد و آثارش در مطبوعات به چاپ رسيد و در سرودن انواع شعر از قصيده و غزل و مثنوى و قطعه و دوبيتى و قصه‌هاى منظوم طبع‌آزمايى كرده و چون به مبانى اسلام و مذهب پايبند مىباشد ، اشعارش از چاشنى عرفان و زمينه‌هاى مذهبى بهره‌مند است . پس از پيروزى انقلاب اسلامى ، بعضى از سرودهايش از راديو جمهورى اسلامى پخش شده است و در حال حاضر نيز در امور ادبى آموزش و پرورش استان تهران در زمينهء سرودها فعاليت دارد . نمونه‌هاى زير از شعر اوست : عروج جاودان شباهنگام در زد خانه‌اى را * برون آمد سرى زان خانهء تنگ به چالاكى گرفت آن بسته‌ها را * ز شادى گونه‌اى گرديد گلرنگ * *