كورش ( 1295 ) سيد هادى حائرى ، كه در شعر كورش و گاهى حائرى تخلص مىكند ، فرزند سيد محمد ، در سال 1295 هجرى شمسى در بين النهرين ( كربلا ) چشم به جهان گشود . حائرى تحصيلات ابتدايى را در دبستان جاويد و حسينيهء تهران فراگرفت و دورهء متوسطه را در دبيرستان فردوسى و كالج آمريكايى به پايان رسانيد . ازآن‌پس به استخدام دولت درآمد و در وزارت دارايى به خدمت پرداخت و به چند شهرستان مأموريت يافت ، از جمله ادارهء غلهء سمنان و دامغان و بوشهر و بهبهان و چند نقطهء ديگر كه در پست رياست آن ادارات انجام‌وظيفه كرد . حائرى از سالهاى پيش آثار نظم و نثرش در روزنامه و مجله‌هاى تهران به چاپ مىرسيد . ديوان اشعارش از پنج هزار بيت تجاوز مىكند كه قسمتى از آن به نام " برگ سبز " طبع و نشر گرديد و نيز ديوان عارف قزوينى و جلال الدّين ايرج ميرزا را تصحيح و به چاپ رسانيد . آشفته خاطر يك‌دم از فكر و خيال آسوده نبود خاطرم * باطنم آشفته ليك آرام باشد ظاهرم در تملّق‌گويى و مردم فريبى ناشىام * در حقيقت‌جويى و دشمن‌تراشى ماهرم در كمال و هوش و بينش در طراز اوّلم * وز مقام و جاه و رتبت ، در رديف آخرم در طريق حق‌پرستى شاه‌باز قدسىام * در هواى نفس ، بال‌وپر شكسته طايرم از چه يك‌عمر اى هماى بخت « كورش » غايبى * من كه دايم بهر تقديم سر و جان حاضرم