« عاطفه » لطف و صفاست رونق و گرمى كاشانهء ماست « خاطره » پاك‌تر از شبنم گل يادبودى ز تماميّت ماست نوگل كوچك ما ، از بهار آمده است پر « ترانه » پرشوق پراميد فرداست * دختران گل من ، نونهالان و اميد دل من زندگى بس زيباست ليك زيباتر از آن ، جملهء پايان من است : دست در دست دهيد يار و ياور باشيد بر درخت هستى شاخ پربر باشيد