موج ( 1360 - 1308 ) مصطفى خليفه سلطانى ، كه در شعر موج تخلص كرد ، فرزند شكر اللّه ، به سال 1308 هجرى شمسى در شهر اصفهان از مادر زاد . پس از تحصيلات ابتدايى و متوسطه به شغل آموزگارى پرداخت ، در بهمن ماه 1327 به زندان افتاد و تا پايان سال 1330 در زندان بود ، ازآن‌پس به كارهاى مطبوعاتى مشغول گرديد . موج را كه دوستانش او را به نام خليل سامانى مىشناختند ، از سال 1324 به شعر و شاعرى پرداخت و آثارش در جرايد اصفهان ، از قبيل نقش جهان ، پرخاش ، آژنگ ، حيات اصفهان ، و همچنين در مجلهء چهره‌نما چاپ مصر انتشار يافت . از سال 1325 در انجمن ادبى اصفهان كه به رياست ميرزا عباس شيدا تشكيل مىشد شركت مىكرد و در سالهاى بعد عضو انجمن ادبى كمال الدّين اصفهانى بود ، ازآن‌پس به تهران عزيمت كرد و رحل اقامت افكند . موج از سال 1327 به سرودن اشعار اجتماعى پرداخت و آثارش در روزنامه‌هاى به‌سوى آينده ، مصلحت ، انتقاد ، چلنگر ، شب‌چراغ ، جوانان دموكرات ، فرداى پيروز ، و نظائر آنها منتشر گرديد و در سالهاى بعد با مجلهء اميد ايران همكارى كرد و آثار خود را با امضاهاى مستعار : م - خ ، خ - سام ، مغ ، مصطفى ، ميمخا ، م - ن ، مخ ، جان هرو ، و خليل سامانى در مطبوعات انتشار داد . موج در سال 1338 اقدام به تأسيس انجمن ادبى صائب كرد و مورد استقبال شاعران و شعرشناسان قرار گرفت و به دنبال تأسيس انجمن اقدام به چاپ نشريه‌اى به همان نام كرد و مدت بيست و سه سال در بيست و سه دورهء ماهانه ، اين فعاليت ادامه يافت . موج بيشتر آثار خود را در قالبهاى شعر كلاسيك به وجود آورده و با شعر نو اگر داراى