مؤيّد ( 1281 ) سيد على مؤيّد ثابتى ، كه در شعر مؤيّد تخلص مىكند ، فرزند سيد حسن ، نايب‌التوليهء آستان قدس رضوى از طايفهء آل ثابت و از اعاظم بين النهرين است كه به ايران مهاجرت كرده و از طرف ناصر الدّين شاه قاجار به سمت نايب‌التوليهء آستان قدس رضوى تعيين گرديد . مؤيّد ثابتى در سال 1281 هجرى شمسى در مشهد ديده به جهان گشود و تحصيلات خود را در زادگاه خود به پايان رسانيد و علوم ادبيه را از اساتيد آن سامان فراگرفت . مؤيّد ثابتى از طرف مردم خراسان پنج دوره به نمايندگى مجلس شوراى ملى انتخاب شد و نيز چند دوره به نمايندگى مجلس سنا از آن استان برگزيده گرديد . مؤيّد ثابتى با اينكه كمتر به شعر و شاعرى پرداخته و از تظاهر به شاعرى خوددارى ورزيده است ، اما قدرت و توانايىاش در نظم قصيده و غزل مشهود است . او غزل را به شيوهء شعراى عراقى و قصيده را به سبك سخنوران تركستانى مىسرايد . از نظم اوست : به انتظار تو به راه كوى تو من هرچه انتظار كشيدم * به وصل روى تو اى آرزوى جان نرسيدم گهى به كوى تو همچون نسيم صبح گذشتم * گهى به بوى تو مانند غنچه جامه دريدم به انتظار تو هرجا چو خاك راه نشستم * به جستجوى تو هر سو چو برف و باد دويدم هزار بار چو ديوانگان ز دوريت امشب * به خواب رفتم و آسيمه‌سر ز خواب پريدم به يادگار تو خطّى به موج ديده نوشتم * ز خطّ و خال تو نقشى بر آب ديده كشيدم ندانم اين غم دل را كجا برم به كه گويم ؟ * كه امشب از همه سو بسته است راه اميدم