معجزه ( 1291 ) حيدر تهرانى ، متخلص به معجزه ، در سال 1291 هجرى شمسى در تهران چشم به جهان گشود و تحصيلات خود را در مكاتب زمان خود فراگرفت . حيدر تهرانى از آغاز جوانى در راه سير و سلوك عرفانى گام نهاد و در وادى تصوف وارد گرديد و در انديشهء عرفان مستغرق شد . از هشتاد سالى كه از عمرش گذشته ، بيش از شصت سال آن را در همين وادى گذرانده است و چون داراى ذوق و قريحه شاعرى بود با زبان شعر افكار و انديشه‌هاى عرفانى خود را بيان داشت . معجزه كتابهاى متعدد نظم و نثر در معارف تأليف كرد كه هفت جلد آن تاكنون طبع و نشر شده و بعلاوه بيش از بيست جزوه از اشعارش چاپ و در دسترس قرار گرفته است . از كارهاى او ، شصت و چهار خطبه نهج البلاغة حضرت على را همراه يك‌صد و چهل كلمهء قصار آن حضرت را به فارسى منظوم كرده است و مخمسى در پانصد صفحه سروده كه عارف ربانى حاج شيخ باقر ساعدى آن را شرح كرده است ، با اين مطلع شروع مىشود : اى جان جهان پرده ز رخسار برانداز * از آتش رخساره به دلها شرر انداز آتش به دل افكندى و بار دگر انداز * مرجان من سوخته پا يا به سر انداز كز آتش دل نطق شرربار گرفتم از جمله ديگر كارهاى منظوم او ، يك‌صد و ده غزل شيخ اجل سعدى را تضمين نمود و استاد غلامحسين اميرخانى آن را با خطى خوش به زيور تحرير درآورد و انجمن خوشنويسان آن را منتشر ساخت . اميرى فيروزكوهى دراين‌باره گويد : سحر كلام حيدر معجز بيان ما * در حد زور و بازوى دانشورى نبود تضمين شعر سعدى و حافظ بدين كمال * كارى به غير معجزهء حيدرى نبود