معالى ( 1368 - 1308 ) شادروان محمد رضا معالى ، كه در شعر با نام خانوادگى و گاهى با فروغ تخلص مىكرد ، فرزند حاج ميرزا محمد طاهر ابو المعالى ، در سال 1308 هجرى شمسى در كوچصفهان قدم به عرصهء حيات گذاشت و در زادگاه خود نشو و نما يافت و به تحصيل دانش پرداخت و در دبستان و دبيرستان اتحاديه ( ابو المعالى ) فارغ التحصيل شد . ازآن‌پس به استخدام فرهنگ ( آموزش و پرورش ) درآمد و پس از سالها تدريس و خدمات فرهنگى بازنشسته شد . معالى پس از آنكه بازنشسته گرديد ، تصدى كتابخانهء شهيد بهشتى رشت به او محوّل شد و سرانجام در اول دى ماه 1368 چشم از جهان فروبست و در زادگاهش به خاك سپرده شد . معالى از استعداد و قريحهء كافى در شعر برخوردار بود و از آغاز جوانى به شعر و شاعرى پرداخت و در انواع شعر طبع‌آزمايى كرد ، امّا بيشتر به غزلسرايى رغبت نشان داد . از آثار او سه مجموعه شعر به‌جا مانده به نامهاى " گل‌دشت بىفروغ " و " گلهاى داودى " و " ده قطره اشك " كه تاكنون طبع و نشر نگرديده و اميد اينكه با همت فرزند برومندش كاميار معالى ، آثار پدرش به زيور طبع آراسته شود . فرزند ديگر آن مرحوم ، فريبا معالى كه داراى طبع شعر نيز مىباشد ، مىگويد : « پدرم در دو موقع شعر مىسرود ، يكى در شادمانى و سرور زياد و ديگر در غم و اندوه بسيار . » نمونه‌هاى زير از شعر اوست :