شبها كه قوت مادران چشم بر در با روح مالامال اندوه بغض است و افسوس واى است و زارى . * شبهاى حيرت ، شبهاى حسرت . * در تنگنايى اين چنين تاريك تاريك ، جان را اميدى زنده مىدارد كه فردا فرداى نزديك ، اين خلق خاموش . * با صبح پيروزى كشد بانگ رهايى پر مىگشايد در بهشت روشنايى .