مستوره ( 1281 ) ماه شرف قادرى ، متخلص به مستوره ، دختر ابو الحسن بيك ، در سال 1320 هجرى قمرى در شهر سنندج پا به عرصهء هستى نهاد و در سال 1363 قمرى در سن چهل و سه‌سالگى چشم از جهان فروبست و مرگش در خاك عثمانى بين ايل بابان اتفاق افتاد ، اما جنازه‌اش را به عراق منتقل كردند و در كربلا به خاك سپرده شد . رضا قلى خان هدايت ، مؤلف مجمع الفصحاء در تذكرهء خود مىنويسد : « مستورهء كردستانى از نسوان نجيبهء مشهور صبيهء ابو الحسن بيك و منكوحهء خسرو خان والى سنندج بوده ، اغلب خطوط را خوش مىنگاشته ، زنى عفيفهء جميله بوده ، ماه شرف خانم نام داشته و در سنهء 1363 رحلت يافته . » ديوان مستوره در سال 1304 هجرى شمسى براى نخستين بار به اهتمام مرحوم ميرزا اسد اللّه خان كردستانى توسط كتابخانهء شرق ( كلاله خاور ) به چاپ رسيد و مجموع اشعارى كه به كوشش و پايمردى حاج شيخ يحيى معرفت سرپرست فرهنگ كردستان جمع‌آورى گرديده ، بالغ بر دو هزار بيت مىباشد و ديوانش مكرر طبع و نشر شده است . ساحت گلشن خدا كند رخ چون ماه انورش بينم * به كام ديده و دل بار ديگرش بينم چه خوش بود كه شود مست و من در آن مستى * به كف صراحى و بر لعل ساغرش بينم خلل فتد به دل و دين من ، يقين دانم * نعوذ باللّه اگر چشم كافرش بينم خداى را ندمد تا به روز حشر سحر * شبى كه همچو دل خويش در برش بينم مرا به ساحت گلشن چه كار ، « مستوره » * اگر رخ گل و قد صنوبرش بينم