مايل ( 1329 - 1265 ) يد اللّه مايل ، فرزند ابو القاسم ، نوهء حاج محمد حسين تويسركانى متخلص به مجنون از شعرا و عرفاى زمان ناصرى است كه شرح حالش در تذكره‌هاى آن عصر مذكور است . مايل در سال 1265 هجرى شمسى در تويسركان تولد يافت و علوم ادبى و عربى را در همان شهر فراگرفت . در اوان پيدايش مشروطيت به فراگرفتن علوم جديده پرداخت و زبان فرانسه را نيك آموخت . مايل از سال 1330 هجرى قمرى وارد خدمات فرهنگى گرديد و براى نخستين بار آموزشگاهى در تويسركان داير كرد و خود سرپرستى آن را به عهده گرفت و پس از چندى به مديريت يكى از مدارس متوسطهء اراك منصوب گرديد . مايل در سال 1337 قمرى به تهران آمد و در مدرسهء اقدسيه به تدريس پرداخت و پس از يك سال و نيم از طرف وزارت فرهنگ به رياست فرهنگ و اوقاف بابل منصوب گرديد و در سال 1342 قمرى براى سرپرستى مدارس ايران به قفقاز رفت و در سال 1345 قمرى مديريت و سردبيرى روزنامهء شفق سرخ به دو واگذار گرديد و مدت چهار سال انتشار آن را به عهده گرفت و كتب چندى در آن منتشر ساخت و در سال 1354 قمرى روزنامه توقيف شد و او همچنان به خدمات فرهنگى خود ادامه داد . از آثار او ترجمهء كتاب قرار داد اجتماعى تأليف روسو ، و حكايت ميگروميكاس تأليف ولتر است و در بيست و يكم ارديبهشت سال 1329 بدرود زندگى گفت . از نظم اوست :