گويا ( 1345 - 1282 ) غلامعلى گويا ، فرزند غلامحسين ، در سال 1282 هجرى شمسى در كرمانشاه قدم به عرصهء هستى نهاد ، تحصيلات ابتدايى و دورهء متوسطه را در زادگاه خود به پايان رسانيد و در سال 1304 شمسى به استخدام فرهنگ درآمد و به تدريس در مدارس مشغول گرديد و در خلال تدريس به تحصيل ادامه داد و ليسانس خود را دريافت داشت و در شهرهاى مختلف خدمت كرد . گويا در سال 1331 كه در قم رياست فرهنگ را به عهده داشت ، نگارنده از او درخواست كرد براى تذكره‌ام آثارش را بفرستد . وى طى نامه‌اى كه با خطى خوش نستعليق تحرير شده بود شرح زير را نوشت و برايم فرستاد : « برقعى عزيز ! برحسب امر جناب‌عالى با نهايت شرمندگى يك قطعه عكس و دو غزل از يادگارهاى دورهء جوانى به همراه اين نامه خدمتتان تقديم داشتم و در آن دوره كه تمام اوقات بنده با مصاحبت اهل شعر و ادب مىگذشت و كمتر روزى بود كه خلاصهء فكر و عقيده و آرزويم در قالب شعر ريخته نشود . با اين حال از اينكه در تذكره‌ها نامى از بنده باشد شرم داشتم و خود را شايسته اين مقال و مقام نمىدانستم ، به اين جهت تقاضاى ارباب تذكره را داير به تقديم اثر از خود هيچ‌گاه نپذيرفتم . اگر گاهگاه اظهار مرحمتى شده است غير مستقيم به وسيلهء دوستانى بوده است كه به عين رضا بر من و آثار و افكارم مىنگريستند . در هر صورت با وجودى كه بيش از دوازده سال است كه به كلى شعر و شاعرى را وداع گفته‌ام و اساسا انقلابى در فكر و طرز زندگىام حاصل شده است ، معهذا امتثال امر آن دوست گرامى را واجب شمردم و مصلحت ديدم زيرا : " غرص نقشى است كز ما بازماند " .