سيد محمد باقر برقعى

2903

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي )

كارگر ( 1303 ) على جعفرى ، متخلص به كارگر ، فرزند حسين ، در سال 1303 هجرى شمسى در شهرك گده‌بك از توابع آذربايجان شوروى ديده به جهان گشود . در سال 1309 در حالى كه بيش از شش سال نداشت به اتفاق پدر و خانواده از طريق باكو و بندر انزلى به ايران مهاجرت كرده و در زادگاه پدرش زنوز ، از توابع مرند ، سكونت اختيار كرد . جعفرى تحصيلات ابتدايى و كمى از متوسطه را فراگرفت و با خودآموزى به كسب دانش پرداخت از آغاز جوانى با زحمت و كار آشنا شد و با فراز و نشيبهاى تند و ملايم زندگى روبرو گرديد ، اما از زندگى خود راضى است و مىگويد : « اگر خود نتوانستم تحصيلاتم را به انجام رسانم ، در عوض كوشيدم فرزندانم داراى تحصيلات عاليه شوند . » جعفرى از سال 1330 شمسى به استخدام سازمان آب درآمد و در سال 1359 بازنشسته گرديد و اوقات خود را به مطالعهء دواوين شعرا مىگذراند . جعفرى مىگويد : « من از خانواده‌اى برخاسته‌ام كه پدر و پدربزرگم هر دو شاعر بودند و به شعر علاقهء خاصى داشتند . پدربزرگم ملا عباس افتخارى زنوزى در زمان خود شاعرى بنام بود و با زبان شعر از نيك و بد محيطش سخن مىگفت و پدرم نيز شاعر بود و عشق مفرطى به شعر و ادب داشت و بيشتر به زبان آذرى شعر مىگفت . اما من دير به فكر استفاده از قريحهء خود افتادم و سالها اين استعداد خدادادى را راكد گذاشته بودم . » از پا منشين از پا منشين خصم بدانديش به كار است * چون گرگ درنده همه در فكر شكار است