صفا ( 1302 - 1243 ) ميرزا على خان ظهير الدوله ، ملقب به صفاعلى شاه ، متخلص به صفا ، فرزند محمد ناصر خان قاجار ، در سال 1281 هجرى قمرى در جمال‌آباد شميران قدم به عرصهء گيتى نهاد ؛ علوم متداوله عصر را فراگرفت و پس از آنكه پدرش در سال 1294 بدرود حيات گفت به خدمات دولتى اشتغال ورزيد . ظهير الدوله در سال 1303 قمرى با مرحوم ميرزا حسن صفىعلى شاه نزديك شد و دست ارادت به او داد و از مريدان خاص او گرديد و به سلسلهء نعمت‌اللّهى پيوست و پس از فوت صفىعلى شاه در سال 1316 قمرى به جانشينى او منصوب شد و انجمن اخوت را بنيان گذارد و سرانجام در سال 1342 قمرى در جعفرآباد شميران چشم از جهان فروبست و در باغى در شميران كه بعدها به قبرستان ظهير الدوله معروف گشت به خاك سپرده شد . صفاعلى شاه در شمار صوفيان و درويشان وارسته بود و از شعر و ادب بهره نيز داشت و چند رساله از او به‌جا مانده است ، به نامهاى : سبحهء صفا ، مرآة الصفى ، رعنا و زيبا ، و مطلع الانوار كه به نظم درآورد و از خود به يادگار گذاشت . بحر تشويش يكى مورى به دريا اندر افتاد * همىزد دست و پا و كرد فرياد كه يا رب خشك كن دريا برايم * نما اين بحر را صحرا برايم چو شد بىتاب اندر آب بشنفت * كه يك ماهى به امثالش همىگفت چو بودى گر همه كوه و در و دشت * سراسر آب شور و تلخ مىگشت كه بودى بيشتر زينها فضامان * فراهم بيشتر بودى غذامان