صالح ( 1316 ) بهمن صالحى ، شاعر پرآوازهء گيلان كه در شعر صالح تخلص مىكند ، در سال 1316 هجرى شمسى در شهر رشت ديده به جهان گشود ، تحصيلات ابتدايى و متوسطه را در زادگاه خود به پايان رسانيد . صالحى از سال 1333 به شعر و شاعرى پرداخت و در انجمنهاى ادبى شهر خود بويژه انجمن ادبى دوستداران حافظ شركت جست و چون داراى استعداد و ذوق و قريحه‌اى سرشار بود ، از مطالعهء دواوين اساتيد و بزرگان شعر و ادب فارسى ايران غافل نماند و به تدريج شعرش مايه گرفت و رونق يافت و مورد توجه محافل ادبى واقع گرديد و در آغاز شاعرى سبك اساتيد باستان را برگزيد و به غزلسرايى پرداخت و آثارش در مطبوعات گيلان و تهران به چاپ رسيد . صالحى پس از آشنايى با نيمايوشيج و شناخت مكتب فكرى او ، به سرودن شعر نو روى آورد و در سال 1345 نخستين مجموعهء اشعارش را به نام " افق سياه‌تر " كه در سبك نيمايى بود و يادگار اين دوره از كار اوست ، منتشر ساخت . صالحى در نوسرايى آن‌قدر پيش نرفت كه شيوه گذشتهء خود را از ياد ببرد ، بلكه هم شعر نو سرود و هم غزلهاى ناب و پخته عرضه داشت . وى يكى از اعضاى مؤسس انجمن ادبى ارشاد اسلامى است و با سمت حسابدار ادارهء كل فرهنگ و ارشاد اسلامى گيلان انجام‌وظيفه مىنمايد و در ضمن در مصاحبه‌هاى مطبوعاتى و راديو تلويزيونى نيز شركت مىكند . از آثار چاپ‌شدهء ديگر او : باد سرد شمال ( شعرهاى سال 45 تا 49 ) ، كسوف طوفانى ( شعرهاى سال 47 تا 49 ) ، نخل سرخ ، ميراث عاشقان ( مجموعه غزلهاى سال 70 ) ، بانوى آب ( 1370 ) ، و آثارى كه در دست چاپ دارد : سمبوليسم عرفانى حافظ ، تاريخ