پرتو ( 1348 - 1285 ) حسين بيضايى كه در شعر پرتو تخلص مىكرد ، به سال 1285 هجرى شمسى در روستاى آران از توابع كاشان ، به دنيا پا نهاد . پدرش على محمد اديب بيضايى و جدش ميرزا محمد رضا متخلص به ابن روح و جد اعلاى او ملا محمد آرانى متخلص به روح الامين كه هر دو از شعراى عارف‌پيشهء زمان خود بوده‌اند . پرتو در كودكى به اتفاق پدر و خانواده از آن قصبه به كاشان كوچيد و بيست و هفت سال در آن شهر بزيست و به كسب دانش پرداخت و فنون شعر و ادب را از پدرش آموخت . بيست و پنج‌ساله بود كه پدرش بدرود حيات گفت و سرپرستى عايلهء پدر به او محول گرديد . دو سال پس از مرگ پدر در سال 1314 رهسپار تهران شد و رحل اقامت افكند و در شهربانى كل كشور به خدمت اشتغال ورزيد و در اواخر عمر به بخش سازمان اطلاعات و امنيت كشور منتقل شد . پرتو از پانزده‌سالگى به نظم شعر پرداخت و در شعر ، سبك شعراى هندى ( اصفهانى ) را برگزيد و در ميان شعرا به صائب بيش از ديگر شاعران دلبستگى پيدا كرد و پيرو شيوهء او گرديد . پرتو در ساختن ماده تاريخ نيز مهارت داشت . پرتو در سال 1327 ديوان اشعار اديب بيضايى ، پدر خود را انتشار داد ؛ آنگاه به تأليف كتاب تاريخ زورخانه ( ورزش باستانى ) پرداخت كه در سال 1338 چاپ و منتشر شد و نيز تاريخ كاشان و تذكرهء شعراى كاشان را تأليف كرد كه هنوز به چاپ نرسيده است . از ديگر كارهاى او ، تصحيح دواوين كليم كاشانى و صباحى بيدگلى و قصاب كاشانى مىباشد و همچنين مثنوى قضا و قدر ، اثر سليم تهرانى به تصحيح او چاپ شد و نيز تاريخ گيتىگشاى زند را تلخيص كرد . ديوان اشعارش با مقدمهء دكتر محمد جعفر محجوب به