دشت با بوى خوش خندهء گل * چه هوايى دارد ! در طربنامهء رود * شور ديگر برپاست من بهاران و گل و زندگى را * مىبينم من پيام نفس چلچله را * مىشنوم ليك اى هم‌سفر تنهايى * همچو غمگينى آواز نى چوپانى در فراموشى تنهايى و شب * غمگينم آه ! چوپان ، چوپان * راه ديگر بنواز