عزيز دولت آبادى
551
سخنوران آذربايجان ( از قطران تا شهريار ) ( فارسي )
رسيد » ص 91 . 2 - ديوان عصار : صاحب روضات الجنان مىنويسد ، « سواى كتاب مهر و مشترى وى را ديوانى است مشتمل بر فنون اشعار از قصايد غرا و غزلهاى آبدار و مقطعات و رباعيات و غير ذلك » . ولى متأسفانه اكنون ناپيداست . 3 - الوافى فى تعداد القوافى : در بيان انواع قافيه به ترتيب تهجى ، آغاز : افتتاح هر كتاب و اختتام هر خطاب و آغاز و انجام هر فصل و باب بايد كه موشح به حمد ربالاربابى و مفتح به شكر مسبب الاسبابى باشد . از اين رساله در قاهره موجود و مشخصات آن چنين است : قاهره ، دار الكتب 14 م لغت فارسى : بىتاريخ ، 126 برگ 13 سطرى ( فهرست مخطوطات ، ج 2 ، ص 233 ) . عصار قصيدهء ( 51 بيتى ) غرّائى در استقبال قصيدهء ظهير الدّين فاريابى در مدح استاد خود مولانا عبد الصمد گفته كه در روضات الجنان مندرج و قسمتى از آن چنين است : سپيده دم كه دلم در سراى ذوق و حضور * ز شوق بود به اسرار معرفت مسرور زبان حال گشادند قدسيان با او * كه اى خزاين عرفان و علم را گنجور به شهر ششدر جسم اندرون تويى شحنه * شهنشه سه سر روح را تويى دستور بدار دست ز لذات عالم غدّار * كه نوش شهد نيرزد به نشتر زنبور درون پرآتش حرص از پى دو قرص مدام * دهن گشادهاى و گرم گشته هم چو تنور ز بهر يكنفس آسايش تن تو شوند * به كوه و بيشه و دريا هزار جان رنجور اسير پنجهء شستت مبارزان سمك * زبون رهزن دامت مسافران طيور