تا مگر وليد از بوسيدن آن چشم پوشد امّا وليد پا فشارى كرد و سر آن را بوسيد و از شدّت طربناكى جامه‌هايش را كند و بر ابن عايشه افكند و خود برهنه ماند تا آنگاه كه جامه براى او آوردند و هم هزار دينار او را داد و هم او را بر استر مخصوص نشانيد و گفت : « برو كه مرا بر حرارتى نشاندى كه از حرارت غضا « 1 » گرمتر و پابرجاتر است » . « 2 » عابس : بر وزن شاهد به معنى درهم كشنده رو ، نام جمعى از صحابه است و نام عابس بن ابى شبيب كه در شاكرى گذشت . عاتكى : با كسر تاى قرشت منسوب است به مشهد عاتكه در شام و عبد اللّه بن عاتكى كوفى در شمار محدّثان خاصّه دور نيست به آن منسوب باشد و يا منسوب به نياى او عاتكه نام . عازب : بر وزن شاهد مردى است كه زن ندارد نام عازب بن عاص انصارى صحابى است . عاص : بر وزن شاد در ريشه عاصى است به معنى آن‌كس كه از فرمان سرپيچد و هم از اعلام است و ابو العاص كنيت لقيط و يا هشيم و يا مهشم ابن ربيع قرشى است بنا بر اختلاف روايات در نام او . شوهر زينب دختر پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و مادرش هاله دختر خويلد خواهر خديجه زوجهء پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله بود و دخترش امامه كه فاطمه عليها السّلام به امام علىّ بن ابى طالب عليهما السّلام وصيّت كرد كه او را به زنى گيرد چه با فرزندانش از هر زن ديگر مهربان‌تر است . و نيز ابو العاص كنيت نياى مروان بن حكم بن ابى العاص بن اميّة بن عبد شمس است و عاصيه از اعلام زنان است و ابن ابى العاصية كنيت يكى از شاعران است . « 3 » عاصمى : منسوب است به عاصم نياى ابو عبد اللّه احمد بن محمّد بن احمد بن طلحهء عاصمى كوفى در شمار محدّثان اماميّه و صاحب كتاب النجوم و كتاب مواليد الأئمّة و اعمارهم كه از كوفه كوچيد و به بغداد زيست . عاقولى : منسوب است به عاقول از قراى موصل و محمّد بن محمّد بن عبد اللّه بن محمّد بن علىّ بن حماد بن ثابت عاقولى كه در بغداد زيست و در مدرسه مستنصريه بغداد آموزشگر بود و بر طريقت شافعى رفت و كتاب منهاج بيضاوى را شرح كرد و در سال 798 درگذشت بدان منسوب است .

--> ( 1 ) - غضا : بر وزن عصا نام نوعى از درخت گز است كه چوبش بسيار سخت و آتش آن مدّتى مىماند و مثل است : احر من جمر الغضا ( مؤلّف ) . ( 2 ) - و نيز عايشه بنت احمد قرطبيّه از زنان شاعره و اديبه كه در زمان خود به فضل و فهم و كمال معروف بود متوفّى 400 ( الأعلام / زركلى : 3 / 240 ) . و نيز عايشه بنت طلحة بن عبيد اللّه از طايفهء بنى تيم ابن مرّه است . از زنان فاضله و عالم به اخبار و حكايات عرب . مادر او امّ كلثوم دختر ابو بكر و خالهء عايشه زوجهء رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله زنى زيبا بود روى خود را نمىپوشانيد . شوهرش مصعب او را سرزنش كرد عايشه گفت : « خدا مرا صورتى زيبا داده دوست دارم آن را به مردم بنمايانم » . چون شوهرش كشته شد عمر بن عبد اللّه تيمى او را به زنى گرفت و چون شوهرش درگذشت ديگر شوى نگرفت متوفّى 101 ( الأعلام / زركلى : 3 / 240 ) . و نيز عايشه بنت محمّد بن عبد الهادى مقدّسى در شمار زنان محدّثه به سال 723 در دمشق متولّد شد و در پايان عمر در علم حديث از زنان برجسته و منفرد بود متوفّى 816 ( الأعلام / زركلى : 3 : 241 ) . ( 3 ) - و نيز ابو البخترى عاص بن هشام بن خالد مخزومى از قريش و يكى از دليران عرب جاهليّت بود و برادر او ابو جهل كه مردم را از گرويدن به حضرت رسول صلّى اللّه عليه و آله بازمىداشت و در جنگ بدر كشته شد ( لغتنامه / دهخدا : 33 / 14 ) .