وزيرى : منسوب است به وزيره بر وزن كبيره از شهركهاى يمن نزديك تعز و ازآنجاست عبد اللّه بن اسعد وزيرى صاحب كتاب غاية الطلب و المامول فى شرح اللمع فى الاصول و كتاب اللمع تصنيف ابو اسحاق شيرازى است كه بر آن شروح زياد نوشته‌اند . وزيرى در سال 613 درگذشت و وزيريّه نام دو قريه‌اى است در مصر و در نسبت نيز وزيرى آيد . وسيم : بر وزن نسيم لقب عبّاس بن عبد الرحمن ابن عبد اللّه قسطنطينى است در عداد اديبان و منجّمان و طبيبان و شاعران و صاحب كتاب الدستور الوسيم در طبّ و شرح زيج الغ بيگ و ديوان شعر به زبان تركى و متوفّاى 1173 . وشّاء : بر وزن شدّاد لقب كسى است كه جامه‌ها را نقش و نگار كند و يا آن را بفروشد و آن لقب جمعى است ، از جمله : ابو الطيّب محمّد بن احمد بن اسحاق بن يحيى وشّاء در شمار اديبان و نحويان و كسى است كه تصنيفش نيكو و تأليفش دلنشين است و از اوست : كتاب الجامع در نحو و كتاب اخبار صاحب الزيج و كتاب السلوان و كتاب المذهب و كتاب الموشّح و كتاب سلسلة الذهب و كتاب الحنين إلى الاوطان و غير اين‌ها و از نظم اوست : يا من يقوم مقام الروح فى الجسد * لا تحسبينى خلى البال من سهد حاشاك من ارقى حاشاك من قلقى * حاشاك من طول ما القى من الكمد حزنى عليك جديد لا نفاد له * أوهى فؤادى و أوهى عقدة الجلد و الصبر عنك قليل مضرم قلقا * بين الضلوع كصبر الام عن ولد و در سال 325 درگذشت و او را فرزندى بود معروف به ابن الوشّاء نحوى و اديب و صاحب كتاب زهرة الرياض در ده مجلّد . و نيز لقب ابو زيد وثيمة بن موسى بن فرات وشّاء فسوى است در شمار اديبان و مورّخان پيشه‌اش تجارت جامه‌هاى موشيه يعنى نقش و نگاردار بود و در آغاز كار به بصره رفت و ازآنجا به مصر و از مصر به اندلس سفر كرد و باز به مصر بازگشت و در مصر سال 237 درگذشت . و از اوست كتاب اخبار الرده و در اين كتاب قبايل عرب را كه پس از وفات پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله از دين اسلام برگشتند و هم جنگهاى ابو بكر را با آن قبايل و اخبار خالد بن وليد را با مالك بن نويره و كشتن مالك را و قصايدى كه متمّم برادر مالك در مرثيّهء مالك نظم كرده در آن كتاب آورده است . و حسن بن علىّ بن زياد وشّاء بجلى كوفى از وجوه محدّثان اماميّه و صاحب كتاب ثواب الحجّ و كتاب مسائل الرضا و جعفر بن بشير بجلى وشّاء نيز از محدّثان اماميّه و صاحب كتاب المشيخة و كتاب الصلاة و كتاب المكاسب و كتاب الصيد و كتاب الذبائح و متوفّاى 208 . وشاح : بر وزن نكاح نام پدر شمس الدّين محفوظ بن وشاح بن محمّد حلّى است در عداد علما و فضلا و ادبا و شعرا و ميان او و نجم الدّين جعفر بن سعيد مشهور به محقّق مكاتبه و مراسله به صورت نظم و نثر برقرار بود و چون از دنيا رفت حسن بن علىّ بن داود حلّى او را به قصيدتى مرثيت گفت به اين مطلع :