سيد على اكبر برقعى قمى

335

راهنماى دانشوران در ضبط نامها ، نسبها و نسبتها ( فارسي )

نبهانى : منسوب است به نبهان بر وزن پنهان و آن نام نبهان بن عمرو بن غوث بن طىّ است پدر تيره‌اى در قبيلهء طىّ و از آن تيره است ابو عيسى عبيد اللّه بن فضل بن محمّد بن هلال نبهانى از محدّثان اماميّه و صاحب كتاب زهر الرياض و عمرو بن سوادهء طايى نبهانى از محدّثان اماميّه و متوفّاى 181 . و يوسف بن اسماعيل بيروتى نبهانى صاحب چندين تأليف از جمله : كتاب الشرف المؤبّد لآل محمّد و از اين كتاب علّامهء معاصر سيّد عبد الحسين شرف الدّين عاملى موسوى نقل كرده است . نبيل : بر وزن جميل به معنى هوشمند و نبيل لقب ابو عاصم ضحّاك بن مخلّد بن ضحّاك بن مسلم شيبانى است در شمار حفّاظ حديث و خود گفت : « از آن زمان كه دانستم غيبت حرام است كسى را غيبت نكردم » . و در سال 212 درگذشت . نبيه : بر وزن فقيه نام نياى ابو الحسن علىّ بن محمّد بن حسن بن يوسف مصرى است معروف به ابن نبيه در شمار اديبان و شاعران و صاحب ديوان شعر و در نصيبين سال 619 درگذشت و از نظم اوست : ويح قلب المحبّ ما ذا يقاسى * كلّ قلب عليه كالصخر قاس يا جفونى اين الدموع فقد * احرق قلبى توقد الانفاس جد و جدى فى حبّ لاه و اودى * بفؤادى تذكاره و هو ناس من بنى الترك لين العطف قا * سى القلب سهل الخداع صعب المراس و نيز گويد : قمت ليل الصدود إلّا قليلا * ثمّ رتلت ذكركم ترتيلا وصلت السهاد اقبح وصل * و هجرت الرقاء هجرا جميلا مسمع كلّ من كلام عذولى * حين القى عليه قولا ثقيلا و فؤاد قد كان بين ضلوعى * اخذته الاحداق اخذا وبيلا نجّاد : با دال بىنقطه بر وزن شدّاد كسى كه بستر و بالش دوزد و يا رفو كند و آن لقب ابو بكر احمد بن سليمان بن حسن بن اسرائيل است در شمار فقيهان حنبلى و در روزهاى جمعه در دو حلقه درس داد حلقهء اوّل پيش از نماز جمعه درس فقه و حلقهء دوّم بعد از نماز جمعه املاى حديث . علىّ بن عبد العزيز گفت : « در مجلس درس ابو بكر نجّاد حاضر شدم حالى كه املا مىكرد و لفظى را غلط املا كرد . يكى از حاضران بر او ردّ كرد و بر او گران آمد . مجلس كه بهم خورد گفت : اين دو شعر را به خاطر بسپاريد و آن دو را هلال بن علاء رقّى بر من خواند : سبيلى لسان كان يعرب لفظه * فيا ليته فى موقف العرض يسلم و ما ينفع الاعراب ان لم يكن تقى * و ما ضر ذا تقوى لسان معجم » . و در آخر عمر نابينا گرديد و در سال 348 در بغداد از دنيا رفت .