لا حلت عن الميثاق و لو * اودى بحشاشتى التلف يلحانى قوم ما فهموا * ما شانى فيك و ما عرفوا و نيز منسوب است به مكّهء معظّمه و از آن شهر است عبّاس بن علىّ مكّى يمنى در شمار شاعران توانا در صنعت تلميع « 1 » گفته است : لى شادن اضنى الحشا * بالسحر من چشمانه اصمى الفؤاد و صادنى * بالتير من مژگانه بىشك انّى ذائب من حسن * من اهوى الحمى مذ صرت صبا هائما * من سر و قد روانه * * * قوخ يذيب حشاشة الدلها برقة نازه * تا كى اقاسى هجره فرياد من هجرانه ديوانه گشتم عند ما شاهدت ماه جماله * ارخى سلاسل زلفه المشكى على اعكانه فى الروز و الليل البهيم إذا ذكرت صدوده * اجرى عليه الاشك حتّى ان اذوب لشانه اشتاق تلك الغمزها إذا بدت من چشمه * يرمى الفؤاد باسهم من ابروان كمانه مردم ز تيغ لحاظه لما به نحوى رنا * كالبدر يسبى للعقول بقده و ميانه اضحيت قربا ناله لما بدا فى حلة * كالارغوان يفوق منه المسك من دامانه ترك إذا ناديته من عاشقم سن رحم كن * خنديد منى معجبا و اجابنى بزبانه سن صبرى دن گتى اولر بو راه مشكل كتمه سن * بو عشق در محنت اولر ما انت من مردانه حاز الجمال و يغرق العشاق فى دريا الهوى * دلدار من ياغى شده بيداد من طغيانه قسما به خوبى خويه و بحسن روشن رويه * و بحمرة اللبهاء اذ تفتر عن دندانه و بما اقاسى من حريق العشق مع فرط الجوى * و بخوش وصال نلته آن روز من احسانه انّى مقيم لم احل عن راه حسن جماله * تا روز محشر دائما قسما به و بجانه ان لم يزل ذا الدرد عن قلب المتيم فى الهوى * و يواصل الصب الذى در اسره ورهانه فلا گرين عليه تا معلوم هركس مىشود * و اقول هذا جان من قد زاد فى هجرانه ملائى : منسوب است به ملا بر وزن رسا و آن نام موضعى است در شعر كثير : و رسوم الديار تعرف منها * بالملابين تعلمين فريم و نيز نام قريه‌اى است كه به فرزندان مالك بن عمرو بن ثمامة بن عمرو بن جندب تعلّق داشت و شايد به يكى از آن دو موضع منسوب باشد عبد اللّه بن مسلم ابن كيسان ملائى ضبّى در شمار محدّثان اماميّه . ملتانى : منسوب است به ملتان بر وزن عثمان و آن قريه‌اى است در نزديك غزنه و آن را مولتان نيز گويند و ازآنجاست بهاء الدّين زكريّاى ملتانى از مشاهير عرفا و مريد شيخ شهاب الدّين سهروردى و مراد ميرحسينى هروى و عراقى و اين شعر از اوست : دوستان را غنيمتى پندار * هريكى پنج‌روزه مهمان است

--> ( 1 ) - تلميع ، شعرى كه در آن الفاظ فارسى و عربى و يا فارسى و تركى و يا هر سه به كار رفته باشد ( مؤلّف ) .