سيد على اكبر برقعى قمى

11

راهنماى دانشوران در ضبط نامها ، نسبها و نسبتها ( فارسي )

رنگ ديده‌ام امّا پاك از خاطرم رفت و ندانسته به جاى دهماء شهباء گفتم » . عبد الملك هرآنچه در شعر وارد كرده بود او را داد . و چنين نوشتند كه در كوفه زنى ثروتمند بود و از مردم بستانكار امّا خود نتوانست وامهايى كه بر گردن مردم دارد بستاند ناچار نزد ابن عبدل رفت و گفت : « اگر اموالى را كه نزد مردم دارم بستانى با تو زناشويى كنم » . ابن عبدل اموال او را از مردم گرفت و به او رسانيد و آنگاه مطالبهء حقّ خود را كرد آن زن اين دو بيت را به او نوشت : سيخطئك الذى حاولت منّى * فقطع حبل وصلك من حبال كما اخطاك معروف ابن بشر * و كنت تعد ذلك رأس مال و داستان ابن عبدل و ابن بشر بن مروان اين بود كه : « ابن عبدل از او عطا خواست ابن بشر گفت : پانصد دينار كه اكنون تو را دهم دوست‌تر دارى يا هزار دينار در سال ديگر ؟ گفت : هزار دينار در سال ديگر و چون سال بعد رسيد گفت : هزار دينار را اكنون خوش‌تر دارى يا دو هزار دينار را سال پسين ؟ گفت دو هزار دينار را در سال پسين و همچنان در سالهاى سپس كرد تا از جهان برفت و ابن عبدل را هيچ نداد » . و داستانها و نوادر ابن عبدل بسيار است و دراغانى قسمتى از آن را نوشته است . عبدوس : بر وزن پرزور و با فتح اوّل بر وزن كم‌زور نيز نوشته‌اند از اعلام است و نام عبدوس بن ابراهيم بغدادى از محدّثان خاصّه و ابن عبدوس كنيت علىّ بن محمّد بن عبدوس كوفى است در شمار اديبان و نحويان و عروضيان و صاحب كتاب البرهان فى علل النحو و كتاب ميزان الشعر بالعروض و كتاب معانى الشعر . « 1 » عبدون : بر وزن كم‌خون و بعضى بر وزن پرخون آن را ضبط كرده‌اند از اعلام است و ابن عبدون كنيت مشهور ابو محمّد عبد المجيد بن عبدون فهرى يابرى اندلسى است در شمار اعلام اديبان و شاعران و هم وزير ابو محمّد عمر بن افطس حاكم يابره و در مرثيت او قصيدتى نظم كرد كه مايهء اشتهار او در شعر گرديد و از قصايد بسيار پخته است به اين مطلع : الدهر يفجع بعد العين بالاثر * فما البكاء على الاشباح و الصور و آن را ابن بدرون ( بر وزن كم‌خون ) ابو مروان عبد الملك بن عبد اللّه بن بدرون حضرمى اشبيلى متوفّى 608 شرحى ادبى و تاريخى كرد . نيز عماد الدّين اسماعيل بن محمّد بن سعد شافعى معروف به ابن اثير و متوفّى 669 آن را شرح كرد و ابن عبدون پس از انقراض حكومت خاندان افطس به علىّ بن يوسف مرابطى پيوست و در سال 529 در يابره درگذشت . و نيز ابن عبدون كنيت مشهور ابو عبد اللّه احمد بن عبد الواحد بن احمد بزّاز است در شمار علماى اماميّه و صاحب كتاب التاريخ و كتاب عمل الجمعة و كتاب الحديثين المختلفين و كتاب تفسير خطبهء فاطمه عليها السّلام و متوفّى 423 و عبدون لقب ابو محمّد عبد اللّه بن يحيى بن عبد اللّه بن فتوح

--> ( 1 ) - و نيز عبدوس بن زيد در شمار پزشكان بود در بغداد شهرت يافت و المعتضد باللّه عبّاسى را معالجه كرد ، متوفّى حدود 300 . كتاب التذكره فى الطبّ از اوست ( الأعلام / زركلى : 4 / 179 ) .