بط گفت چو من قديد گشتم تو كباب * دنيا پس مرگ ما چه دريا چه سراب سال وفاتش به نظر نرسيد و بايد دانست كه بندار را عربان با كسر باى ابجد نويسند و در اين لفظ فقط به همين‌قدر از تصرّف قناعت كرده‌اند . « 1 » بندقى : با ضمّ باى ابجد و سكون نون و ضمّ دال بىنقطه و كسر قاف معرّب فندق فارسى است كه ميوهء درختى است معروف . و بندقى كسى را گويند كه فندق بفروشد و آن لقب ابو الحسن اسماعيل بن محمّد بن اسماعيل نيشابورى بندقى است كه كشّى از او روايت كرده است . و بعضى بر جاى بندقى ، بندفرى آورده‌اند و آن را علم بزرگ معنى كرده‌اند مركّب از دو كلمهء « بند » و « فر » و اين اشتباه است هم در لفظ هم در معنى . بندجينى : با فتح باى ابجد و سكون نون و فتح دال بىنقطه و كسر جيم منسوب است به بندجين كه قريه‌اى است مشهور در نهروان و ابو بشر يمان ابن يمان بندجينى در طبقهء اعلام ادب و راويّهء اشعار و اخبار و صاحب كتاب معانى الشعر و كتاب التقفيه و كتاب العروض و متوفّى 284 بدان منسوب است . ابو بشر ، كور از مادر بزاد و خود در اين‌باره گفته است : أنا اليمان بن ابى اليمان * اسعد من ابصرت فى العميان ان تلقنى تلق عظيم الشأن * تجدنى أبلغ من سحبان فى العلم و الحكمة و البيان بنكثى : با كسر باى ابجد و سكون نون و فتح كاف و كسر ثاى ثخذ منسوب است به بنكث كه نام قصبه‌اى است از توابع شاش و ابو سعيد هيثم بن كليب بن شريح بنكثى شاشى در طبقهء محدّثان عامّه و صاحب كتاب مسند در دو مجلّد بزرگ و متوفّى 335 بدان منسوب است . بنو المدينة : با فتح باى ابجد و ضمّ نون به معنى فرزندان مدينه نام تيره‌اى است از قبيلهء قضاعه و مدينه نام مادر آن تيره است و سالم ابن عمرو بن عبد اللّه از شهيدان كربلا از موالى آن تيره بود ، اين است كه در ذيل نام او مولى بنى المدينة نوشته‌اند . بوّاب : با فتح باى ابجد و تشديد واو به معنى دربان و آن لقب پدر ابو الحسن علىّ بن هلال بغدادى است معروف به ابن بوّاب از مشاهير خطّاطان و هرچند پيرو شيوهء ابن مقله واضع و مبتكر خطّ نسخ بود و خود ابتكارى در وضع آن نداشت امّا در خط نسخ ( بنا بر گفتهء ابن خلّكان ) بر ابن مقله پيش افتاد و خط نسخ را نهايت تهذيب نمود و رونقى هرچه تمام‌تر داد و در وصف خطّ ابن بواب ، شاعر گفته است : كتاب كوشى الروض خطت سطوره * يد ابن هلال عن فم ابن هلال

--> ( 1 ) - و نيز بندار بن حسين بن محمّد بن مهلب شيرازى از مشاهير متصوفهء قرن چهارم . وى خادم شيخ ابو الحسين اشعرى مشهور ، مؤسّس مذهب اشاعره و با شيخ كبير نيز معاصر بوده و ميان ايشان در بعضى مسائل مفاوضات و معارضاتى روى داده است . بندار در ارّجان سكنى داشت و در سال 353 وفات يافت ( لغتنامه / دهخدا : 11 / 308 ) .