منصب على 1332 ه ق / 1914 م مولانا منصب على جونپورى در تدريس دروس نظاميه و علم نحو تبحر داشت و موطن اصلى او جونپور بود ولى مدتى در لكنهو زندگى كرد و شاگردان متعددى داشت كه از اساتيد بزرگ به شمار مىروند . مير نواب 1252 ه ق / 1836 م 1317 ه ق / 1900 م مولوى حكيم مير نواب بن حكم على جان نام اصلى او امير رضا ولى معروف به مير نواب بود . جدش در زمرهء اطباى دربار شاه اوده به شمار مىرفت و در ماه نهصد روپيه مقررى داشت . معالجهء مادر واجد على شاه برعهدهء او بود . مولانا مير نواب در سال 1252 ه ق در نگينه متولد شد و مراحل تعليم و تربيت را در لكنهو گذراند تا آنجا كه از نظر علم و زهد و سخاوت و تقوا نمونهء عصر خويش گشت . وى در سال 1857 م به زادگاه خود رفت و در نگينه عهده‌دار امامت جمعه و جماعت شد و در عين حال به معالجهء بيماران مىپرداخت و آنها را به رايگان درمان مىكرد و شخصا به عيادت بيماران مىرفت و بعلاوه از مساكين خبر مىگرفت و به آنها كمك مىكرد . وى يك‌بار با خانوادهء خود به حج و دو بار به زيارت عتبات عاليات مشرّف شد . دفعهء سوم كه آمادهء زيارت شد به بيمارى درد مفاصل مبتلا بود اما همين‌كه به بمبئى رسيد بهبود يافت و راه خود را ادامه داد و مايل بود براى هميشه در كربلا مقيم شود ، اما براثر اصرار خانواده‌اش ناگزير شد كه به وطن خود بازگردد . وى با شيخ زين العابدين مازندرانى و ميرزا شيرازى ملاقات كرد . هر دو بزرگوار فرمودند كه اهالى وطن از وجود شما فوائد بسيار حاصل مىكنند لذا برگشتن به وطن براى شما مناسب است . كما اينكه تمام مردم امور خودشان را با او در ميان مىگذاشتند و او نيز به حل مسايل و رفع نيازهاى مردم مىپرداخت . سرانجام در زادگاهش به سال 1317 ه ق درگذشت . مير سجاد حسين كه فردى مقدس و بزرگوارى پرهيزكار بود از فرزندان اوست .