رفت و مورد تقدير سلطان محمد قلى قرار گرفت و سرانجام در سال 1030 ه ق درگذشت . مهدى شوشترى 1206 ه ق / 1791 م مولانا سيد مهدى بن عبد اللّه بن نور الدّين بن نعمت اللّه جزائرى شوشترى از خانوادهء معروف علم و عمل بود . پدرش سيد عبد اللّه مجتهد و برادرش ابو الحسن ، طبيب و حكيم و در علم هندسه و رياضى ماهر و نيز فقيه و مجتهد بود و مدتى در حيدرآباد دكن سكونت گزيد . مولانا مهدى در ميان برادرانش جوان‌تر ، اما در علم و فضل و تقدس برتر بود و در مرشدآباد و بنگال سكونت داشت و در همان جا بعد از بيست سال سكونت در سال 1206 ه ق درگذشت و در باغى در همان شهر به خاك سپرده شد و اهالى شهر به زيارت مزارش مىرفتند . ميرزا محمد رضا عيشى اصفهانى در تاريخ وفات او شعر زير را سروده است : ركن ايمان سيد مهدى دريغ * زين جهان فانى مغرور شد زين مصيبت بر همه اهل جهان * روز روشن چون شب ديجور شد زين خراب‌آباد پراندوه و رنج * بر تماشاى جهان مأمور شد جبرئيل از بهر دفنش در بهشت * از پى استبرق و كافور شد از فروغ روح آن عالىجناب * جنّت الماوى سراسر نور شد گفت تاريخ وفاتش پير عقل * با على 7 و مصطفى محشور شد سيد فرج اللّه كه در شوشتر زندگى مىكرد و نيز سيد حسين و سيد محسن كه در بنگال بودند ، از فرزندان او به شمار مىروند . مهدى بن غفران مآب 1208 ه ق / 1793 م 1231 ه ق / 1816 م مولانا سيد مهدى بن غفران مآب دلدار على در سال 1208 ه ق در لكنهو متولد شد و نزد پدرش و استادان معاصر درس خواند و از همان كودكى بسيار باهوش و متقى بود . غفران مآب در حين تدريس ، بيشتر او را مخاطب خود قرار مىداد و بعلاوه در نزد سيد العلماء تحصيل علم كرد تا آنجا كه به دريافت اجازه نايل آمد ( ر . ك : ورثة الانبياء ، ص 55 ) . مولانا مهدى فردى زاهد و تارك الدنيا و پيوسته به ياد مرگ بود . وى در سن 23 سالگى در عين جوانى در آخر ماه ذىالحجه 1231 ه ق درگذشت و در حسينيهء پدرش مدفون گشت .