مىگذاشت و به درس و تدريس به ويژه فقه و اصول بسيار علاقه‌مند بود . چندين بار به زيارت عتبات مشرّف شد . در سال 1356 ه ق آخرين بار به سفر زيارت رفت و سرانجام در يكم صفر 1357 ه ق مطابق 2 آوريل 1938 م درگذشت و در نجف نزديك باب الطوسى به خاك سپرده شد . اسامى چند تن از شاگردان او به شرح ذيل است : مولانا محمد رضا ؛ مولانا سبط حسن ؛ مولانا بن حسن نونهروى ؛ مولانا كلب حسين ؛ مولانا سيد محمد معروف به ميرن ؛ مولانا عالم حسين ؛ مولانا سيد عبد الحسين ؛ مولانا زين العابدين ( ملتان ) ؛ مولانا محمد مصطفى جوهر ؛ مولانا عالم حسين ؛ مولانا سيد محمد ؛ مولانا يوسف حسين ؛ مولانا ضامن حسين ؛ مولانا سيد اقبال رضا ؛ مولانا دكتر اعجاز حسين و مولانا دكتر مجتبى حسن كامونپورى . تصانيف او عبارتند از : حواشى شرح كبير ؛ حواشى رسائل شيخ مرتضى ؛ حواشى قوانين الاصول ؛ حواشى شرح لمعه ؛ هديهء سنيه شرح روضهء بهيّه شرح لمعهء دمشقيه ؛ رساله‌اى در طهارت آب منجمد ؛ نهج الادب اخلاق و موعظه و احاديث ؛ قصايد مدحيّه معصومين ( عربى ) ؛ رسالهء حرمت غنا ، ( خطى ، فقه استدلالى ) المواعظ . فرزندان او از اين قرارند : استاد محترم مولانا سيد احمد ( درگذشته به سال 1973 م / 1393 ه ق ) ؛ مولانا استاد سيد محمد حسن ، مهاجر كربلا و مولانا استاد سيد محمد حسين ( درگذشته به سال 1385 ه ق ) . محمد هادى بن آغا مهدى 1349 ه ق / 1930 م 1385 ه ق / 1966 م مولانا سيد محمد هادى بن لسان الملّة آغا مهدى از خاندان اجتهاد و آل غفران مآب و فردى بسيار باهوش بود ، وى در ماه صفر 1349 ه ق به دنيا آمد و تحصيلات ابتدايى را در زادگاه خود لكنهو كسب كرد و به دريافت مدرك سند الافاضل از سلطان المدارس لكنهو نايل آمد و بعد از دريافت مدارك مولوى و عالم و واعظ به عراق رفت و ازآنجا به كراچى هجرت كرد و طى يك بيمارى در عين جوانى در سن حدود 36 سالگى درگذشت . تاريخ وفاتش ، شب دوشنبه ساعت هفت بعد از ظهر مطابق 30 رمضان 1385 ه ق در كراچى بوده است .