او فقط حفظ حقوق شيعه بود . تحرك و راهپيمايى او در لكنهو در سال 1939 م بسيار مؤثر بود ، سه ماه در زندان به سر برد و تمام راهپيمايىها به راهنمايى وى انجام مىگرفت و بعد از فعاليتهاى سياسى و دينى به خاطر بصيرت سياسى كه داشت ، سنى و شيعه و حتى حكومت به وى گرايش پيدا كردند و بعد از آزادى مدت چهارده سال وكيل مردم در مجلس ايالتى بود . مولانا نصير به سمت رئيس كالج شيعه عربى انتخاب شد و در مجالس علمى و ادبى و نيز در سياست و مذهب فعال بود و دورانديشى او در زمينه‌هاى فرهنگى و سياسى و علمى موجبات عزّت و احترام وى را فراهم كرد . مولانا محمد نصير بسيار متواضع و حتى با كودكان بسيار مهربان و خوشرفتار بود و با هر گروه عادلانه رفتار مىكرد . اگرچه فرد سياسى بود ولى مقام علمى خود را حفظ مىكرد و بعد از درگذشت وى بنده مقاله‌اى تحت عنوان « تأثرات و خاطرات » نوشته بودم كه در مجلهء ارشاد كراچى و سرفراز لكنهو در ويژه‌نامه تفسير الملّة چاپ شد . اكنون فقط اين موضوع را مىخواهم عرض كنم كه مولانا محمد نصير عالمى بسيار بزرگ و سياستمدار عظيمى بود . وى در آخرين دوران حيات خويش در رأس تمام علما قرار داشت ، ولى او خود تمام علما را بزرگتر از خود مىدانست و برادر جوانترش را بر مسند پدرش نشاند و از عزت و احترامش چيزى فروگزار نكرد . نصير الملّة در 19 محرم 1386 ه ق / 11 مى 1966 م ساعت سه و نيم بعد از ظهر به علت سكتهء قلبى در دانشكدهء پزشكى لكنهو درگذشت و مرگش سانحه‌اى بزرگ براى شيعيان بود . هزاران هزار نفر در تشييع جنازه‌اش شركت كردند . جنازه‌اش را امانت سپردند . در 10 نوامبر 1966 م جنازه‌اش را دوباره به مزار شهيد ثالث ، آگره بردند و ازآنجا به بمبئى و سپس با هواپيما به بغداد بردند و در بغداد ، كاظمين ، سامرا ، نجف و كربلا از سوى علماى عراق استقبال عظيمى به عمل آمد . سپس در كربلاى معلا در حرم امام حسين عليه السّلام در نزديكى قبر زعيم حريت « صاحب ثورة العشرين » آية اللّه سيد محمد تقى شيرازى ( درگذشته به سال 1338 ه ق ) در يك دسامبر 1966 م به خاك شفا سپرده شد . محمد مختار 1337 ه ق / 1918 م 1397 ه ق / 1976 م مولانا شيخ محمد مختار بن حاجى امان اللّه ابتدا وارد مدرسهء سلطان المدارس « براگاون ( در