وى در 29 رجب 1329 ه ق وفات يافت و در تشييع جنازهء او شيعه و سنى شركت داشتند و حتى هندوان نيز عزادار بودند . محمد عسكرى امروهوى 1300 ه ق / 1883 م 1381 ه ق / 1962 م ابو الفاروق سيد محمد عسكرى فرزند سيد عابد حسين در ذىالحجه 1300 ه ق در امروه به دنيا آمد . دروس اردو و فارسى و عربى را به سبك قديم فراگرفت و به دبيرستان دولتى باندا رفت و بعد در كليساى كرسنت كانپور زبان انگليسى آموخت و به مطالعهء علوم دينى پرداخت و چون در كانپور با مسيحيان مباحثه و مصاحبه داشت ، در روزنامهء نورافشان ، لودهيانه و فصلنامهء كانپور نوشتند كه محمد عسكرى مسيحى شده است وى براى تكذيب اين خبر كتابى به نام « تحفهء محمّديه » نوشت و سپس موضوع مسيحيان و مسيحيت را دنبال كرد و بعلاوه با پيروان مذهب هندو و آريايى به بحث و مباحثه پرداخت . در همان زمان تبليغ مذهب « قاديانى » شدت يافته بود ، و او دو كتاب به نامهاى : « للقول المتين فى قطع الوتين » و مدتى بعد « تحفهء رحمانيه » را منتشر كرد . وى در سال 1905 م در بهرايچ در ادارهء پست مشغول به كار شد و در اين هنگام بود كه در پاسخ موضوعات اختلاف برانگيز عبد الشكور ، مدير « النجم » ( القول الجزم فى انتشار النجم ) و آيهء استخلاف و اهل خلاف مطالبى به رشتهء تحرير درآورد . در مناظره عليه آرياييها كه در سال 1913 م با رهبر آنان « مهاشه‌ست ديوجى » اتفاق افتاد او را شكست داد . وى انجمنى به نام « ديانندمت كهندن سبها » را تأسيس كرد كه بعدها به نام « انجمن اشاعة الاسلام » شهرت يافت . محمد عسكرى ضمن مناظره با آرياييها و تشكيل انجمن « اشاعة الاسلام » در اتحاد بين شيعه و سنى موفقيتهايى به دست آورد . محمّد عسكرى دوباره با مبلّغين ميرزايى در سال 1918 م در كوه سورى مناظره تشكيل داد و مولانا محمّد هارون را وادار كرد تا دو كتاب در اين زمينه به نامهاى زير بنويسد : « السيف اليمانى على المسيح القاديانى » و « ابطال التناسخ » . در همان روزها در امروهه محمود احمد عباسى اتحاد بين شيعه و سنى را از بين برد و بين آنها اختلاف درگرفت و محمد عسكرى در اين هنگام به نوشتن چند رساله ( « دافع البهتان و التقية