محمّد شبّر 1308 ه ق / 1890 م 1356 ه ق / 1938 م مولانا سيد محمد شبّر عالم ، فاضل و صدر مدرس « مدرسهء ناصريه جونپور » بود ، وى در روز دوشنبه 13 صفر 1308 ه ق متولد شد و در 26 شعبان 1356 ه ق دار فانى را وداع گفت . محمد شريف نجفى 1038 ه ق / 1628 م محمد شريف نجفى در دكن به دنيا آمد و در زمان جهانگير ( شاه ) به مقاماتى دست‌يافت و در سال 1031 ه ق به عنوان ركن دولت در معيّت شاه به سرپرستى قاسم خان به گجرات ، مالوه ، اجمير ، دهلى ، آگره ، پنجاب ، سند و كشمير رفت . ممكن است ملا محمّد شريف دربارهء فقه و حديث تحقيقاتى كرده باشد . به‌هرحال اين قدر معلوم است كه وى تاريخ سلاطين دكن و دهلى را به زبان فارسى تحت عنوان « مجالس السلاطين » نوشته است و به قول استورى « 1 » سال تأليف آن 1038 ه ق برابر با 1628 م است . محمّد شكوه 1260 ه ق / 1844 م مولانا محمد حسين جدّ اعلاى مولانا يا آخوند محمد شكوه از اهالى همدان فردى نيك‌كردار و عالمى بزرگ و از نوادگان حضرت سلمان فارسى بود و در عهد شاه عالم ( درگذشته به سال 1124 ه ق ) از همدان به دهلى آمد . پادشاه مطابق مقامش از او پذيرايى به عمل آورد و براى او مقررى تعيين كرد ، مولانا آقا محمّد باقر او را مجتهد نوشته است ، مولانا محمد اشرف فرزند محمد شكوه و مولانا محمد اكبر فرزند محمد اشرف و فرزندش مولانا محمد باقر همه در علوم دين و فقه و حديث و تفسير و تاريخ تبحر داشتند و در مدارس آنان علوم دينى تدريس مىشد و قبل از رفتن به لكنهو در دهلى صاحب مقام علمى بودند . از ميان شاگردان مولانا محمد اكبر ، مولانا رجب عليشاه ارسطو جاه و مولانا سيد جعفر على جارچوى بسيار معروف هستند . در جنگ آزادى 1857 م خانهء وى ويران شد و به قول آقا محمّد باقر بجز نوهء آزاد كسى نيست

--> ( 1 ) - Storey