لكنهو نوشته است . تصانيف او عبارتند از : ترجمهء فارسى بحار الانوار ( جلد دهم ، خطى 6 جمادى الآخر 1249 ه ق ، موجود در كتابخانهء ممتاز العلماء لكنهو ) ؛ ترجمهء مشير الاحزان ( فارسى و اردو ) ؛ وسيلة النجاة ( خطى ) كه در كتابخانهء پرفسور مفخّر عالم در دسكه بلوك سيالكوت موجود است . اين كتاب مانند ده مجلس ملا فضلى ، به صورت موزون ، مركب از نظم و نثر در ده مجلس مرتب شده است . محمد سبطين بن تفضل حسين 1326 ه ق / 1908 م محمد سبطين فرزند كوچكتر مولانا حاجى تفضل حسين سنبهلى ( درگذشته به سال 1298 ه ق ) بود . وى در نزد استادان معاصر خود درس خواند و در تقدس و زهد همانند پدرش بود ، در حيدرآباد دكن زندگى مىكرد و در همان جا در عين جوانى در تاريخ يكم ذيقعدهء 1326 ه ق درگذشت . در خزينة التواريخ اين قطعه نوشته شده است . زاهد متقى و نيك جوان سال حسين * راحت جان حزين ، قوت بازوى حسين روز و شب در غم هجر تو همى مىگويم * در جنان سيد ما رفت محمد سبطين ( 1326 ه ق ) محمد سبطين سرسوى 1303 ه ق / 1885 م 1366 ه ق / 1947 م علامة الاوحد مولانا سيد محمد سبطين از اهالى سرسى بلوك مرادآباد بود ، اما خورشيد عزت و اقبال وى در پنجاب درخشيد . مولانا در مدرسهء منصبيهء بيروت تحصيل كرد و در سال 1908 م امتحان مولوى فاضل را در دانشگاه پنجاب گذرانيد و در آنجا به دريافت مدرك مولوى فاضل نايل آمد . اين مدرك را عالىترين سند در زبان عربى مىدانستند . مولانا محمد سبطين بعد از موفقيت در امتحان مولوى فاضل در مدارس پنجاب شروع به تدريس عربى و فارسى كرد و بعلاوه در كالج مهندرا پتياله و كالج دولتى لودهيانه درس مىداد و در دانشگاه پنجاب تا درجهء استادى پيش رفت . مولانا محمد سبطين فردى باهوش ، اديب و خطيب بود و به مقاله‌نويسى و تبليغ دين بسيار