در جنان رفت پيش آل رسول صلّى اللّه عليه و آله * شد به درياى معرفت و اصل سال مرگش چنان نوشت منير * هاى افسوس فاضل كامل 1235 ه ق مولوى عبد الحى به نقل از « المختصر » تاريخ وفاتش را 1225 ه ق و عبارت « ختم فقه » را به عنوان مادّه تاريخ او ذكر كرده است ، من احتمال مىدهم كه رضى عليخان عبارت « ختم فقيه » را نوشته باشد و كاتب « ى » آن را انداخته است . زيرا بر لوح قبرش قطعه‌اى درج شده كه از مصرع تاريخ آن 1235 ه ق استخراج مىشود : « در شيونش به گريه بگو وا محمدا » نوادگان و اولادش هنوز باقى هستند ، يكى از آنان ذو الفقار حسين بود كه احفاد وى در لاهور هنوز باقى هستند . تصانيف مولانا عبارتند از : نزهت اثناعشريه در جواب « تحفهء اثناعشريه كامل » ، ( مجلدات اول و چهارم ) ؛ چاپ لكنهو دهلى ، جلد نهم مربوط به فقه از طرف چاپخانهء « روزنامهء دهلى اردو » در سال 1855 م به چاپ رسيده و يك نسخهء آن در كتابخانهء مكتبة العلوم و نسخه خطى آن در كتابخانهء استاد غلام مولانا محمد مصطفى جوهر موجود است ) ؛ كتابى دربارهء طب ( عربى ) ؛ تاريخ العلماء ؛ رسالهء علم بديع ؛ رسالهء صرف فارسى ؛ نهاية الدراية شرح وجيزهء علامه بهايى ( در كتابخانهء ناصريه لكنهو ) ؛ تنبيه اهل الكمال و الانصاف على اختلال رجال اهل الخلاف ، ( در اين كتاب ذكر آن دسته از راويان آمده است كه در صحاح سته به عنوان كذابين ، وضاعين ، مجاهيل ، ضعفاء ، خوارج و نواصب و قدريه و مرجئه آمده است و از كتاب ابن حجر عسقلانى ، التقريب استخراج شده است ) ؛ رسالهء فلسفه ( فارسى ) ؛ تتمه نزهت ، باب فقه ؛ منتخب فيض القدير ، شرح جامع صغير ، ( يك جلد ) ؛ منتخب النساب سمعانى ؛ منتخب كنز العمال ؛ احاديث فضائل آل محمد صلّى اللّه عليه و آله و مثالب اصحاب ؛ رسالهء بداء ؛ رسالهء رؤيت بارى تعالى ؛ رسالة فى تعصبات اهل السنة . مولانا الشهيد در دوران مطالعهء طولانى خود حواشى متعددى نيز نوشته كه بعضى از آنها به شرح زير است : تلخيص ارشاد السارى قسطلانى ؛ تلخيص جمع بين الصحيحين ؛ تلخيص جامع الاصول ؛ تلخيص مسند احمد بن حنبل ؛ تلخيص الاستيعاب بن عبد البر ؛ تلخيص فتاوى عالمگيرى ؛ تلخيص حلية الاولياء ؛ تلخيص تاريخ طبرى ؛ تلخيص تاريخ خميس ؛ تلخيص ملل و نحل