محمد بن محمد حنيف 1274 ه ق / 1857 م مفتى سيد محمد بن محمد حنيف رضوى زيدپورى از اهالى « زيدپور ، باره‌بنكى » قريهء مردم‌خيز هند بود . محمد سيد محمد ، عالم ، فاضل متقى ، زاهد و عارفى بزرگ بود ، از طرف سيد على شاه رضوى كشميرى و شريف العلماء و شيخ مرتضى انصارى اجازه‌ها گرفت و در زمان امجد على ( شاه اوده ) مفتى خيرآباد ( سيتاپور ) بود . وى در قيام « 1 » 1857 م از بين رفت . محمد هگلوى 1250 ه ق / 1835 م مولانا سيد محمد بن ابو محمد عالم جليل ، پيشنماز و خطيب هگلى ( بنگال ) بود و از طرف غفران مآب به دريافت اجازه نايل آمد و يكى از شاگردان آن مرحوم به شمار مىرفت . محمد ، سيد محمدآبادى 1250 ه ق / 1835 م سيد محمد بن احمد على در محمدآباد در سال 1250 ه ق به دنيا آمد و نزد پدرش و نيز علماى بزرگ تحصيل علم كرد . سپس به وطن خود بازگشت و از طريق طبابت به خدمت خلق مشغول شد . محمد ، سيد موهانى 1334 ه ق / 1916 م سيد محمد بن محمد ولى بن واجد على موهانى عالم و طبيب معروف عهد خود بود و در درمانگاه شاهى به طبابت پرداخت . مىگويند نام يك هزار دارو و خواص آنها را از حفظ بود . وى تدريس مىكرد و دستش شفابخش بود . سال وفاتش 1334 ه ق است .

--> ( 1 ) - جنگ مسلمانان هند عليه انگليسيها - م .