او مدت 23 سال به سمت رئيس گروه علوم شيعه در دانشگاه علىگره خدمت كرد و در 27 جمادى الثانى 1394 ه ق / 8 ژوئيه 1974 م درگذشت و كتابخانه‌اى بزرگ از خود بجا گذاشت . تصانيف او عبارتند از : كربلا ؛ مقتل عقبة بن سمعان ؛ مقتل ضحاك مشرقى ؛ مقتل السيوطى ؛ مقتل ابن واضح يعقوبى ؛ مقتل ابو الفداء ؛ مقتل ناسخ ؛ مقتل ديار بكرى . فرزندان او عبارتند از : عندليب زهرا ، ( فوق ليسانس ) ؛ قاسم مجتبى ( فوق ليسانس ) ؛ فيض مجتبى ( دكتر علوم و فلسفه ) ؛ حسن مجتبى ؛ اقبال مجتبى ؛ مهناز مجتبى ؛ شميم كاظم ؛ شبير كاظم ؛ شبيه زهرا ( فوق ليسانس ) ؛ قمر زهرا ؛ ممتاز زهرا ؛ شهناز . مجد الدّين 996 ه ق / 1588 م 1034 ه ق / 1625 م علامه مجد الدّين محمد تنها فرزند پيشواى اعظم دكن مير محمد مؤمن استرآبادى ، عالم و فقيه بزرگ حيدرآباد بود . مادرش خاتون دكن بود كه پدرش در سال 995 ه ق با او پيمان ازدواج بست و مجد الدّين در سال 996 ه ق متولد شد . پدرش او را تحت تعليم و تربيت قرار داد و مجد الدّين با توجه به استعداد خدادادى در فقه ، حديث ، ادب و تاريخ از معاصران خود گوى سبقت را ربود . مير مجد الدّين با وجود مقام و احترام والاى سياسى و علمى پدرش از سياست كنار كشيد و به خدمت خلق مشغول شد . او درويش‌نواز و سخاوتمند و وفادار بود . مجد الدّين با دختر يولچى بيگ ازدواج كرد و صاحب چهار فرزند شد : ( يك دختر و سه پسر ) . دخترش را به عقد ميرزا حمزه استرآبادى برادرزادهء ميرزا بيگ فندرسكى درآورد . ميرزا حمزه در زمان سلطان محمد در حدود 1030 ه ق وارد دكن شد و علامه براى او املاكى به مبلغ شصت هزار هون « 1 » از دولت برايش گرفت . ميرزا حمزه در 24 ذيحجّه 1040 ه ق سرخيل ، سپهسالار شد اما بعد از چهار ماه از اين منصب بر كنار شد و پس از مدتى املاكى با درآمد يك‌صد هزار هون به دست آورد و افتخار حضور در دربار را نيز پيدا كرد . ميرزا حمزه در شوال 1048 ه ق درگذشت . از فرزندان مجد الدّين يكى مير محمد جعفر و ديگرى محمد شفيع بود كه از اولاد وى محمد

--> ( 1 ) - نام سكهء رايج هند در آن دوره - م .