عدم چشمداشت وى امور تقسيم اموال نيازمندان را به او سپرده بود و مدت دو سال و شش ماه اين خدمت را برعهده داشت . وى در سال 1240 ه ق همراه با پدربزرگ مادرىاش مولوى سراج الدّين عليخان ، قاضى به كلكته رفت . وقتى واجد على شاه پى به شهرت و شايستگى او برد ، او را پيش خود فراخواند و دستور داد كه به نوشتن شرح بعضى از كتب بپردازد . حوزهء تدريس وى در لكنهو و كلكته بسيار وسيع بود و بايد اذعان كرد كه شايد در لكنهو طبيبى نبوده كه نزد وى درس نخوانده باشد . قانون شيخ را از حفظ بود و هنگام تدريس هيچ‌گاه به كتاب مراجعه نمىكرد . علاوه بر علوم فلسفه در ادب و فقه هم مهارت داشت و با مفتى محمد عباس به بحث و مباحثه مىپرداخت . و چون به منطق و فلسفه مسلط بود بنابراين قبول بعضى از مطالب از سوى ديگران به نظرش مشكل مىنمود و به همين مناسبت بزرگان هم‌عصرش از وى راضى نبودند . كمال الدّين در سن هفتادسالگى يعنى در سال 1295 ه ق در لكنهو درگذشت . جنازه‌اش را به موهان برده در گورستان خانوادگى دفن كردند . از جمله شاگردان او مىتوان مولانا غلام جبار ، رئيس دادگاه حيدرآباد و حكيم سيد محمّد جواد را نام برد . تأليفات او بيشتر شرح حواشى كتابهاى متعدد است از قبيل : حاشيهء مجسطى ؛ حاشيهء صدرا ؛ حاشيهء شمس بازغه ؛ حاشيهء اشارات و حاشيهء متنبى . كاظم شمشاد 1394 ه ق / 1974 م حجة الاسلام شيخ كاظم شمشاد بن شمشاد حسين هندى مدتى در نجف و كربلا به سر برد و به عنوان مجتهد جامع الشرائط شناخته شد و مدرس اعلاى كلية الفقه علامه الشيخ رضا المظفر در نجف اشرف بود . آية اللّه سيد ابو القاسم الخوئى به او احترام مىگذاشت . در سن پنجاه و پنج‌سالگى در سال 1974 م درگذشت . از تأليفات او مىتوان تقريرات خويى و حواشى كتب فقه و اصول را نام برد . كلب تقى 1356 ه ق / 1937 م مولانا سيد كلب تقى فردى عالم و مجتهد « جايس بلوك راى بريلى » و فارغ التحصيل لكنهو