جنازهء او به كربلاىگامه‌شاه برده شد و من بر جنازه‌اش نماز خواندم و آنگاه در نزديكى قبر مولانا آزاد حافظ به خاك سپرده شد . حافظ نزد شيعه ، سنى ، ثروتمند ، فقير ، محبوب القلوب و خطيبى بسيار بزرگ بود . سخنرانيهاى او حاوى مطالب سنگين فلسفه و علوم قرآنى بود اما به خاطر جاذبهء خدادادى و روانى بيان ، همه بهره‌مند مىشدند و پيروان هر مذهب به سخنانش گوش فرامىدادند . پيروان احمدى ، آريايى ، سيكها مسيحيت ، اهل سنت ، اماميه همه به قدرت استدلال و علم او معترف بودند از جمله ارادتمندان او شخصى به نام سردار عبد الرب نشتر بود كه بعد از تأسيس پاكستان به سمت استاندار پنجاب انتخاب شد . خلاصه اينكه حافظ در حفظ ، تجويد ، قرائت ، تفسير و علوم قرآن مهارت كامل داشت و فضل او بر كسى پوشيده نبود . وى در حين تلاوت قرآن سلام را پاسخ مىگفت و دوباره آيات را ادامه مىداد ، عادت كرده بود كه در عرض يك ساعت پنج جزء قرآن را ختم كند و به اين ترتيب ، هر روز نصف قرآن را تمام مىكرد . وى در علوم هيئت ، كيميا و فلسفه تبحر داشت و علاوه بر اين علوم در فنون سپاهيگرى و شنا و ورزش مهارت داشت و در عين حال بااين‌همه قابليتهاى خدادادى هيچ‌گاه تكبر نمىكرد ، وى به علت سخنرانيهاى زياد ، فرصت نوشتن نداشت و در عين حال زبان و قلمش بسيار ساده بود ، مقدارى از سخنرانيهايش نيز به چاپ رسيده است . ماهنامهء اماميه شن ( تحريك اماميه ) « پيام عمل » در ماه ژوئيه 1968 م عكسها ، نوشته‌ها ، سخنرانيها ، سيرت و سوانح او را به‌طور مفصل فراهم آورده و به چاپ رسانيده است . بىنيازى ، قناعت ، ايثار از خصوصيات وى بود و به مردم آن قدر كمك مىكرد كه آنان پيوسته در اطراف او جمع بودند . از همسر اول يك پسر به نام محمد كاظم و چند دختر داشت و از همسر دوم چند دختر و پنج پسر كه نام چهار تن از آنها از اين قرار است : محمد مهدى ؛ حسن مهدى ؛ حسين مهدى ؛ على مهدى . كلب باقر نصيرآبادى ، مجتهد 1235 ه ق / 1819 م 1331 ه ق / 1913 م مولانا سيد كلب باقر كلب حسين بن ولى محمد حسين ( كه هر دو مجتهد ناميده مىشدند ) در نصيرآباد به دنيا آمد و در همان جا تحصيلات ابتدايى را فراگرفت و آنگاه به لكنهو رفت و به