سيد مرتضى حسين صدر الافاضل ( مترجم : محمد هاشم )

367

مطلع انوار ( احوال دانشوران شيعه پاكستان و هند ) ( فارسي )

رضا خان ، مرحوم نواب آصف الدوله ( درگذشته به سال 1212 ه ق ) را آماده ساخت و غفران مآب نماز را با جماعت بر پا كرد و روز جمعه نماز جمعه برگزار شد . از آن وقت تاكنون نماز جمعه و جماعت در لكنهو رايج است . نمونه‌اى از تحرير ملا على در « آيينهء حق‌نما » به شرح زير براى خوانندگان درج مىشود : « بزرگانى كه قابل امامت نماز بلاارتياب و مقربان درگاه رب‌الارباب‌اند و احدى را مجال بر ايشان نيست و نور علم از ناحيهء جمال ايشان پيداست و فروغ صلاح عمل از چهرهء جلال ايشان هويداست ، يكى از آن جمله ، عاكف كعبهء مقبلى و سعيد ازلى مير دلدار على است كه از سالكان راه مقربان درگاه است . بشرى است فرشته سيرت و آدمى قدسى سرشت كه انوار عرفان و اشعهء ايمان از حليه‌اش درخشان و فروغ علم و عمل از چهره‌اش تابان ، رافع اعلام شعاير شرع سيد الانام و سرمايهء بركت خاص و عام ، زبدهء ازكيا ، فحول ، جامع علوم منقول و معقول ، بحريست مواج ، و ملكى كرامت امتزاج بالاهتداء حقيق و بالاقتداء يليق . از مجتهدين كربلاى معلا و مشهد مقدس ثامن ائمهء هدى سجل و إفتاء را به مهر و توقيع رسانيده و استفاضهء فقهيه نموده است . بر محل اعتبار ايشان طلايش كامل عيار برآمده ، تحمل مشقتهاى دور و دراز كرده گوهر اجتهاد به دست آورده ، سعيش مشكور و مشقتش مأجور شده . صدق اللّه العظيم « وَ الَّذِينَ جاهَدُوا فِينا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنا وَ إِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ » . اشعار صاحب نفس قدسى و ملكى * فاضل ذوفنون و طبع زكى بحر مواج علم معقول است * قمر برج علم منقول است رفع اللّه قدره الاعلى * شرح اللّه صدره الاذكى « و پرهيزكاران ديگر هم از تلامذهء ايشان ذو النفس القدسيّة و الخصال الملكيه ، شعلهء ادراك و ذكا ، سيد مرتضى و متقى قدسى مآثر ، نقاوت مظاهر ميرزا محمد خليل زاير كه بلاشبهه قابل امامت نمازاند حقيقتا وجود اين بزرگان عالىمقدار اقبال سركار دولت مدارست » . « باب پنجم اينكه نواب نامدار سلامت چون فضيلت نماز جماعت به نصوص قاطعهء قرآن مجيد و احاديث ثابت شده و حضرت سيد المرسلين و حضرات ائمهء معصومين صلوات اللّه عليهم اجمعين به تأكيد امر نموده‌اند و مجتهدين و محدثين و متقدمين و متأخرين در هر عصرى نماز به جماعت مىكردند و احدى از علماى اسلام انكار فضيلت اين نمىكند و هميشه حكام و سلاطين مروج و معين شرع متين بوده‌اند اگر ذات مبارك اندكى متوجه اين امر شده در قلمرو